( 75 ) 



ken , ea bedienen zich van lange volzinnen en uitge- 

 breide redenering. Het is intusschen voor hen van 

 het uiterste gewigt , zoodra zij het een of ander klaar 

 denkbeeld willen voor deu dag brengen , wel voorna- 

 melijk op kortiieid en eenvoudigheid te letten. Meest 

 gemeenzame woorden verdienen den vooi'rang boven 

 minder gebruikelijke , korte en krachtige gezegden 

 boven lange en gerekte zinnen , zoodat bij alles wat 

 gesproken zal worden reeds bij den aanvang de geheele 

 volzin tot het einde toe in den geest gereed zij. Het te- 

 gendeel is een gewoon verschijnsel. Men ontmoet 

 dikwerf menschen , die in het dagelijksch leven vloei- 

 jend en zonder stotteren spreken , doch bij het uiten 

 van hun gevoelen over een of ander bepaald punt, of 

 bij het voordragen van eenig denkbeeld, stout van vlugt 

 het ^voord nemen , en de rede op hoog gestemden toon 

 aanvangen , zonder op het einde bedacht te zijn. 

 Zulk spreken wordt al spoedig met gekunstelde tus- 

 schenzinnen doorvlochten, doch de draad zeldzaam 

 weder opgevat, en derede, in tegenstelling van haar 

 begin , beneden den middelmatigen stijl geëindigd. 

 Zulk gebrekkig voordragen vaameening en denkbeelden 

 zal door het gebruik van korte en gepaste woorden zelfs 

 in de dagehjksche zamenleving aanmerkelijk verbete- 

 ren , en het stuiten te midden der rede grootendeels 

 vóórkomen. 



Ongetwijfeld kan men in geene zaak meer van ge- 

 stadige oefening^ dan in deze verwachten. Wij kunnen 

 ons hiervan genoegzaam in de zoo gemeenzame letter- 

 kundige bijeenkomsten ovei tuigen. Of is er niet een ge- 

 wigtig verschil bij het aanwijzen van voorwerpen uit het 

 een of ander rijk der natuur, en het nemen van natuur- 

 kundige proeven, welke van eenige verklaring moeten 



ver- 



