( 75 ) 



zoogenaamde spraakwater verkrijgen, en zelfs vrolijk en 

 geestig worden. — Ook zij mogen hier eene plaats vin- 

 den , die al sprekende hevig aan het stotteren geraken , 

 doch bij het zingen, opgewekt door de muzijk , de 

 woorden vloeijend, aangenaam en aaneengeschakeld 

 uitbrengen. 



Deze uitzonderingen echter kunnen den regel van 

 bedaardheid in het spreken geenszins te niet doen. 

 Ziel een beschaafd mensch , die in het gewone leven 

 niet alleen vloeijend spi-eekt, maar zich dikwerf zon- 

 der gemaaktheid, en met het meeste gemak van ge- 

 paste en ongekunstelde woorden in uwe tegenwoordig- 

 heid bediend heeft , onverwacht, door eene onheusche 

 bejeging, door het zien van onregt , door beleediging 

 of wat anders, in hevigen toorn ontstoken, zal hg 

 zich uit de gansche volheid van zijn hart spoedig van 

 een' vloed van woorden kunnen ontlasten ; of ziet 

 gg niet daarentegen, dat hij dikwerfeene wijl ver- 

 stomt, en al stamelende eindelijk in weinig te za- 

 men hangende , onbeschaafde , dikwerf zelfs geheel 

 niet ter zake passende woorden losbarst , en dat de 

 uitdrukking verre beneden de waarde van zijne denk- 

 beelden staan blijft? Men verplaatse zich niet met 

 zijne gedachten bij de heffe des volks , waar toonee- 

 len van openbaar gekijf meermalen met het groot- 

 ste gemak , onder een' vloed van woorden worden uit- 

 gevoerd, zoodat zij, die er de sprekers zijn , in rijk- 

 heid van woorden zeker de volheid des gemoeds even- 

 aren , dikwerf zelfs overtreffen ; want de kracht der 

 gewoonte vervangt hier de oefening , en geene vrees- 

 achtigheid sluit den gang der rede , wanneer onvoeg- 

 zame woorden aan de lippen willen ontsnappen. 



Doch geene hevige hartstogten alléén , maar ook zij, 



die 



