( 109 ) 



zins besluiten , dat het dus genoemde gi-oene Chromu- 

 le der bladeren in geel Chromule overgaat , door oxy- 

 genium op te nemen , of opgenomen tot zich te hou- 

 den ; maar zie ik geene redenen , om tot iets anders 

 onze toeviugt te nemen in het verklaren van het rood- 

 worden der bladeren in het najaar of der vruchten , 

 dan in het verki'ijgen van eene grootere hoeveelheid aci- 

 dum carbonicum , waardoor een alcali , dat vroeger 

 de kleurstof gi'oen deed wezen , wordt verzadigd , en 

 de kleurstof, zoo als zij is, rood of geel doet te voor- 

 schijn komen. Wij zullen , door proeven voorgelicht , 

 nader mededeelen , in hoe veri-e deze meening met de 

 waarheid overeenkomstig is. 



De roode en gele kleur der bloembladeren bleek aan 

 PRINCEP, door alcaliën in eene groene te kunnen 

 veranderen , welke door zuren weder als rood te voor- 

 schijn kwam. Hij gebruikte hier toe de petala der 

 Sali'ia splendens en vele gele bloemen. De witte 

 bloembladeren , die hij onderzocht , schenen hem toe 

 een weinig van de gele Chromule (geel Cerin) te be- 

 vatten ; de blaauwe en blaauw-roode bloemen wer- 

 den alle groen door alcaliën en weder rood door zuren. 

 Door rood Chromule (rood Cerin) met een weinig qui- 

 nine of strychnine te wrijven , verkreeg hij eene blaau- 

 we kleurstof, waai^uit het hem duidelijk werd, dat 

 alzoo de natuur de blaauwe kleuren in de bloemen 

 voortbrengt. Door zuren werd deze blaauwe kleur 

 rood. 



Alle deze proeven vermelden wij slechts, om er nader 

 op terug te komen ; maar zij schijnen op te helderen , 

 hetgene ons de ondervinding omtrent de roode , gele 

 en groene kleurstof der vruchten bepaaldelijk heeft 

 geleerd, en geven menig nieuw gezigtspunt, om tot de 



wa- 



