( ii3 ) 



len echter geel blijven , maar dat deze ook nimmer rood 

 zijn geweest. Dit zelfde zien wi^in de vriicliten gebeu- 

 ren; en daar nu princep duidelijk had waargeno- 

 men , dat inzonderheid het licht deze verkleuring der 

 bladeren volbrengt , dat bedekte gedeelten der blade- 

 ren groen gekleurd blijven kunnen , terwijl onbedekte 

 verkleurd worden , zoo mogen wij het verkleuren der 

 bladeren in den herfst en het gekleurd worden der 

 vruchten aan dezelfde oorzaken toeschrijven : het eer- 

 ste in een kort tijdsverloop , het laatste in langer tijd- 

 vak geschiedende , maar beide het gevolg van het 

 ontkleuren van het C/ilorop/iyllum^ dus genoemd, 

 of eigenlijk van de groene kleurstof der planten. 



Aan dit groot verschil in tijd moet dan ook toege- 

 schreven worden, dat de vruchten, vóór zij geel of 

 rood worden, somtijds zeer licht geel, bijna wit kun- 

 nen wezen. Velen echter worden onmiddellijk van 

 groen geel en daarna rood : b. v. de perziken , de 

 kalebassen, de aalbessen, enz. Maar, behalven dit ver- 

 schil in tijd , is er een wezenlijk verschil in de hoeveel- 

 heid groene kleurstof bij de bladeren, die rood worden , 

 en bij de vruchten, die deze kleuren aannemen. Daar- 

 om worden de meeste vruchten niet zoo sterk gekleurd 

 en zal men llgtelijk kunnen nagaan , dat juist die vruch- 

 ten, die zeer sterk geel of rood gekleurd worden , in 

 het voorjaar sterk groen zijn geweest, b. v. de Spaansche 

 peperen andere capsica's, enz. 



3**. Volgt uit het aanwezen van Cerin in de vruch- 

 tenhuid , dat men bij het doen van scheikundige ont- 

 leding vari vruchten zorgvuldig de huid moet afzon- 

 deren en deze op zich zelve onderzoeken , omdat men 

 anders de uitkomsten van twee onderscheidene ontle- 

 dingen verward bij elkander telt. 



H 2 4-». 



