( i5i ) 



zonder zich dooi* uiterlgke werking kenbaar te maken , 

 dan noemen wïj de levenskracht rustend oi slapend 

 {vis vitalis latens). Zoodanig vertoont zich het 

 leven b. v. in de zaden der gewassen, welke oo , 

 4o en meer jaren bewaard kunnen blijven en toch 

 na verloop van dien tijd , bij gunstige uitwendige 

 omstandigheden , ontkiemen en hun weder werkzaam 

 geworden leven door groei en ontwikkeling der dee- 

 len kennelijk vertoonen. Bij de volkomene planten 

 merkt men denzelfden overgang van het werkzaam in 

 het slapend leven en omgekeerd op , onder anderen 

 bij de bollen , waarvan ik straks een enkel trefifend 

 voorbeeld zal mededeelen , bij de knollen oi tubera 

 en soms ook nog in andere deelen van den wortel op , 

 ofschoon de duurzaamheid van dit rustend leven hier 

 minder groot zg , dan bg de zaden. De winterstilstand 

 in den groei der boomen, hoe zeer de omloop der sap- 

 pen hier niet geheel schijnt op te houden , kan ook 

 eenigermate een slapend leven genoemd worden ; 

 immers de ondervinding leert , dat men voor het e«- 

 ten of griffelen der boomen een takje gedurende 

 twee of drie maanden of zelfs nog langer , van den 

 boom afgesneden , in den grond kan bewaren , zonder 

 dat deszelfs leven verloren gaat. Bij de winterlas- 

 sching (*) kan men in het midden van den winter een 

 afgesneden boomtakje op eenen anderen boom plaat- 

 sen , zonder dat deszelfs leven verloren gaat , ook door 

 de strengste vorst, welke het takje voorzeker zoude 

 doen sterven , wanneer zij het bg het uitloopen trof, 

 dat is dan , wanneer het leven niet meer slapend , 

 maar werkzaam was. Wö 



(•) Verg. j. L. CHRisT, Handbuch iiber die Ohsthaum- 

 zitcht und Obstlehre, Fraiikfurt a. M. 1797, S. 94—98. 



