( 156 ) 



minste 4 uren konde beschijnen. Geen wonder, dat zij 

 in het begin van September zoo innerlijk uitgedroogd 

 en verdord waren , als eenige plant ooit wezen kan 5 

 doch desahiieltemin herleefde de Riccia wederom 

 en nam ook wederom in omvang toe ; ofschoon hare 

 groeiki-acht door al de daarmede genomene proeven 

 scheen geleden te hebben en zij niet meer zoo spoedig 

 als voorheen in grootte toenam. — Eenige bij haar ont- 

 sproten bladmossen {Musci) , onder welke ik Bryum 

 argenleum f Hypnum cupressiforme en Dicra" 

 num purp ureum aan het loof konde onderscheiden, 

 hadden dezelfde verdrooging , als de Riccia , onder- 

 gaan , herleefden even zoo in het begin van September, 

 maar gi'oeiden veel weliger op. 



Het is dus zeker, dat de i?/ccïa'5 en andere mos plant- 

 jes eenen geruimen tijd de volkomenste uitdrooging, 

 zonder dat hare eigene levenskracht daarbij verloren 

 gaat , kunnen verduren. In de opene lucht zullen zij 

 voorzeker het gansche zomersaizoen kunnen blijven 

 verdorren , en desniettemin bij de eerste najaarsregens 

 wederom opwassen en in omvang toenemen. Het schijnt 

 echter , dat zij na een zeker tijdsverloop dit vermogen 

 niet langer bezitten. Immers , in het voorjaar van 

 x8oi plantte ik op de voorbeschrevene wijze eenige 

 andei'e plantjes van Riccia glauca , ongeveer één 

 jaar vroeger verzameld en sedert op de gewone wijze in 

 mijn herbarium bewaard. Deze plantjes schenen mij 

 toe niet zoo volkomenlijk te herleven als de vroeger ver- 

 melde ; het loof (frons) ten minste zeer zeker niet. 

 Dit toch veranderde niet in omvang , maar werd , even 

 als ook de overige aarde van het potje , met eene groote 

 menigte geleiachtige blaasjes, inwendig lucht bevat- 

 tende {Confervaé) , overdekt en hierdoor geheel aan 



het 



