( 191 ) 



stel dunne platinadraden wei'den blootgesteld , wer- 

 den deze weldra geheel gloeijend en gaven een sterk 

 licht van zich. Deze draden konden dan los vastgehou- 

 den en door de geleidraden op eenigen afstand aange- 

 raakt worden , wanneer men bij de gloeijing van eenige 

 duimen weldra deze geleidraden van elkander verwij- 

 derde , in evenredigheid van de daargestelde en zich 

 uitbreidende gloeijing. — Beter is het , de draden op 

 een voetstukje met twee kleine kolommen te bevesti- 

 gen, hetwelk dan, op ongehjke hoogten, draden van ver- 

 schillende dikte of ook van verschillende metaalsoor- 

 ten kan bevatten, en zoo uitgespannen gehouden, waar- 

 door men spoedig achtereen de verschillende gloeijing 

 dezer metalen zal kunnen waarnemen. Dit voetstukje 

 (fig. 5) bestaat uit een plankje « van ongeveer i ned. 

 el lengteen 0,1 breedte , bevattende twee kolommetjes 

 Z»,Z»' van ongeveer 0,5 el hoogte , die van boven voor- 

 zien zijn van twee koperen gespletene knopjes c,c\ 

 die door twee ringen konden worden aangedrukt, ter 

 vasthouding van de daar tusschen geplaatste draden. 

 Voor het overige zijn aan derzelver binnenzijden eenige 

 haakjes aangebragt, waaraan weder andere metaal- 

 draden of spiralen kunnen worden gehecht. Ver- 

 der zijn deze kolommetjes b , b' op het onderste 

 voetstukje a verschuifbaar door eene sleuf , waardoor 

 men in staat is , om kortere of langere einden op die 

 wijze te kunnen bevestigen ; terwijl dit voetstuk a in 

 ned. duimen is afijedeeld , om bij de gloeijing der dra- 

 den weldra deszelfs lengte te kunnen bepalen. — Wan- 

 neer wij dan op die wijze een eind platinadraad had- 

 den aangebragt en met de geleidraden , zoo als even 

 vermeld is , aanraakten , konden wij gewoonlijk bij de 

 60 duimen platinadraad van i tot | streep doen gloei- 



jen ; 



