( 2o5 ) 



en zelfs bij sterke werking op eenigen afstand van de 

 koolspitsen een bestendige lichtstroom ontwikkeld 

 zoude worden , die eene alles te boven gaaode hitte- 

 kraclit verspreiden zoude , zoodat daardoor zelfs de 

 moeijelijkst smeltbare stoffen in smelting zouden gera- 

 ken ; zoo hebben wij , ten einde nu ook eenigermate 

 dit vermogen na te kunnen gaan , het volgende in het 

 werk gesteld en ondervonden. 



Gloeijing van koolspitsen aan de gelei- 

 draden door omwinding met me- 

 taaldraden. 



Wanneer wij vooral met een weinig aangespitste ge- 

 leidraden eexie gloeijende kool asLQxaLoklen, ontstond 

 daardoor op den afstand van eenige strepen tusschen 

 de geleidraden een bijzonder sterk en zuiver lichten, 

 als wij koude stukken kool op eenen kleinen af- 

 stand met de punten der geleidraden aanraakten j 

 werd vooral dit licht ook nog meer en meer zigtbaar , 

 zoodra wij met stukjes kool eenig kwik aani'aakten , 

 hetwelk met de eene pool des Deflagrators gemeen- 

 schap had. — Namen wij nu , volgeus fig. 1 2 , twee ge- 

 wone , versch uitgebrande hoatskoolspitsen «, a' 

 van ongeveer 5 a 4 duimen lengte en i duim dikte, en 

 verbonden wij dezelve met de geleidraden 6 , 6' door 

 omwinding van dezelve met den kopei'draad, en deden 

 wij dan derzelver spitsen elkander naderen , dan ont- 

 stond bij de aannaderiug reeds een meer sterk stralend 

 ongekleurd licht , hetgene echter niet altijd verscheen , 

 en dikwijls van den aard der kolen afhing , daar lang 

 aan de lucht blootgesteld geweest zijnde , en vooral 

 harde of niet wel doorgebrande kolen die gloeijing of 

 dat licht niet aan den dag legden. 



Be- 



