( 267 ) . 



De afwgking is des te grooter, naar mate dat de 

 plaats , waartegen de vlam der lamp aanspeelt , zui- 

 verder is van oxyde , of vuil. De grootste afwijking , 

 welke Dr. tr A ill op deze wijze heeft verkregen , was 

 van "/S" (*). Onze uitkomst is dus overeenkomstig met 

 de zijne. 



In het geheel zijn deze proeven overeenkomstig met 

 hetgene door verschillende Natuurkundigen , als SEE- 

 BECK en anderen , was verkregen. 



Doch de volgende proef wgki vrij wat af van hetgene 

 men gewoonlijk daarvan vindt aangeteekend. Wij heb-> 

 ben gezien, wat er gebeurt , wanneer de staaf ^/zi!t- 

 monium wordt geplaatst in den magnetischen meridi- 

 aan , de magneet tusschen de beide metalen in. '.,■, 



Wordt het noordeinde verwarmd, dan is de afwijking 



west, 

 en het zuideinde ..... oast. 



Doch draai nu den geheelen toestel in Jlzimuth , 

 zoodat de ^ ntimonium-s\.aa£ loodregt op den mag- 

 netischen meridiaan staat , en dat het oostelijk einde 

 van de staaf verwarmd worde , dat is , dat de lamp 

 blijve staan, onder dat einde van het -^/z^^Vtzo/z/m/tz , 

 hetwelk naar het oosten is gekeerd , — dan zal de 

 magneetnaald bestendig en onveranderlijk in den mag- 

 netischen meridiaan en met de noordpool naar het 

 noorden gerigt blijven. Indien men de naald door 

 middel van eenen tweeden magneet in beweging stelt , 

 zal de kortheid der schommelingen toonen , dat de 

 intensiteit der kracht , waarmede die naald in den 

 magnetischen meridiaan wordt bepaald , is toegeno- 

 men. 



(*) Annals of Philosophy, New Series, Vol.VI, i823, 

 p. 45o. 



