. ' ( 274 ) 



tel^k, en aan de zuidzijde omtrent even zoo veel 

 westelijk. 

 Een blok goud , van de gedaante als een briksteen , 

 omtrent ii kilog. zwaar, en 7^ duimen of 

 177 ■"•" lang, o duimen of 76 """ breed , en i| 

 duim of 45 "" dik, en van 'tallooi van 992, doch 

 zeer hard en broos , gaf geene afwijking hoege- 

 naamd. 

 DeHeerMuntmeester SUERMONDT vermoedde, dat 

 misschien de hardheid van het zilver, zoowel als het al- 

 looi, eenigen invloed op de uitkomsten mogt hebben, hij 

 deed derhalve dezelfde staven zilver, die wij te voren 

 gebruikt hadden, van het allooi van 920, 94o , 960 

 en 980 van hard, week maken. Ik herhaalde nu de proef 

 met dezelve en verkreeg geheel andere uitkomsten, dan 

 onder de vorige omstandigheden. 



De staaf van week zilver, ten allooije van g'iO , de 

 noordzijde verwarmd , gaf 22° oostelijke afwijking , ge- 

 hard was de afwijking even zoo veel westelijk. 



De staaf van week zilver , ten allooije van 940 , welke 

 te voren geene afwijking had vertoont, gafnu 20° wes- 

 telijk , wanneer de noordzijde verwarmd was. 



Die van het allooi van 960 , de nooidzijde verwarmd, 

 gaf 20° westelijk en had te voren, gehard zijnde , even- 

 veel gegeven. 



En eindelijk de staaf van 980 , die gehard geene af- 

 wijking had vertoont , geeft nu 5° westelyk , wanneer 

 het noordeinde verwarmd werd. 



Men ziet dus het vermoeden volkomen bevestigd , 

 dat de electro-magnetische toestand, niet alleen van het 

 allooi , maar ook van den meerderen of minderen graad 

 van digtheid van het metaal afhangt. 



Ik had gedacht , of men misschien op deze wijze 



ee- 



