( 289 ) 



snsfelt, hetgene bij de Spirozoïte het geval is. Dè 

 sclielp van het eene individu kan wel door die van het 

 andere gewijzigd worden , zoo als dit dikwijls plaats 

 heeft bij de oestersoorten ; maar nimmer verdringt 

 het eene individu het andere , neemt deszelfs plaats in 

 en vormt zich met hetzelve tot een geheel , gelijk dit 

 geschiedt bij de Spirozoïte. Ook heeft men , voor zoo 

 ver mij bekend is , en ik het zelf onderzocht heb , 

 nog nimmer een scharnier aan dezelve ontdekt , of 

 de tweede schelp gevonden , dat zeker toch wel een- 

 maal zoude zijn gebeurd , vooral op die plaatsen , waar 

 zij voor alle beschadiging of wegraking veilig waren , 

 als in de pijpjes der Cala?noporae. Ook hare dikte 

 en gedaante, die niets van de holligheid eener schelp 

 heeft, pleiten er tegen, dat het woningen, of over- 

 blijfsel? derzelve , van schelpdieren zouden wezen; 

 of mogt men, zoo als GUETTARD, 1. c. p. 262 het 

 schijnt op te vatten , ze voor stukken of overblijfsels 

 van de schelp houden , welke bij de ontbinding 

 der schelp op de voorwerpen , waarop zij zich ge- 

 hecht hadden , overbleven , en als het ware bij kap- 

 jes afgesneden zich vertoonden , dan vinden wij ons 

 weder verlegen ten opzJgte der plaats ; want dan zou- 

 den vele voorwerpen in eene schelp , aan hai"e bui- 

 tenste zijde , als ingesloten moeten geweest zijn , wijl 

 die voorwerpen er aan hunne geheele oppervlakte zoe- 

 danig mede bezet zijn , dat er niets van dezeWe te 

 ontdekken is. Nu zet eene oesterschelp zich wel op 

 eenig voorwerp , wgzigt zijne oppervlakte bij de aan- 

 hechtende plaats eenigermate naar dezelve , maar 

 sluit dat voorwerp nooit geheel in , en , al hadden 

 vele oestei'schelpen zulk een voorwerp ook als inge-< 

 sloten , dan zouden er altijd eenige plaatsen der op- 

 BIJDRAGEN, D. VII, ST. 1. V pCür 



