( -^^2 ) 



en' als men alle weekdieren tot ééne klasse bragt , kon 

 men eveneens uit alle gewervelde dieren eene enkele 

 klasse vormen. Er zijn inderdaad vier groote hoofd- 

 vormen , en elk van deze kan tegen eenen der overige 

 vergeleken worden. Deze hoofdvormen of eerste afdee- 

 lingen zijn : T. De gewentelde dieren ; II. de week- 

 dieren ; ITI. de gelede dieren en IV. de straal-r 

 dierer. Men meene niet , dat deze wijziging van wei- 

 nig beteekenis zij , en dat men zeer wel de ongewervel- 

 de dieren als eene groote afdeeling tegenover de ge- 

 wervelde stellen , en vervolgens weder in drie onderaf- 

 deelingen splitsen kan. Dergelijke tweeledige splitsingen 

 of dichotomische verdeelingen zijn dikwerf bedriegelijk 

 en alleen dan van werkelijke nuttigheid , wanneer de 

 twee groepen met elkander in rang gelijk staan en door 

 stellige kenmerken onderscheiden woi-den. Zekerlijk 

 ^ijn , b. V. , alle voorwerpen der natuurlijke geschiedenis 

 of dieren o( geene dieren ; maar wie zal daarom deze 

 voorwerpen tot het rijk der dieren en der niet dieren 

 brengen , en de niet dieren vervolgens in planten en 

 delfstoffen onderscheiden? Van gelijke waarde was, 

 dunkt mij , de verdeeling van het dierenrijk in gewer- 

 velde en ongewervelde dieren. Hoe vruchtbaar overi-r 

 gens deze vierledige verdeeling tot regt verstand van het 

 dierlijk zamenstel is , zal elk , die volgens dezelve on- 

 derwijst , telkens ondervinden; en daar zij niet uit de 

 lucht gegrepen , maar door de ontdekkingen van den j 

 laatsten tijd voorbereid was , zoo is het niet te verwon- * 

 deren, dat ook R unoLPH l van zijne zijde , alleen op 

 het zenuwstelsel lettende, tot het ontwerpen van eene 

 dergelijke , in het wezen der zaak volkomen overeen- 

 sCëmmende , rangscbikking gekomen is (*) . ^ De 



(*) Beitr'dge sur Anthropologie u. allgem. Naturgesch.^ 

 Berlin 1812, 8^°. i 





