( .^6i ) 



tlnum üit eenen plantentüin ontvangen en de var. 

 F spica mutica rufa glabra vanMETZGER, in 

 welke beide ik nooit brandkoren gezien heb (verg, 

 SCHWEKZ, ^iil. zum prakt, ^ckerbau , II, S. 

 lio) , zelfs in jaren , waarin deze ziekte zeer algemeeö 

 was; het Eenkoren (Trit. monococcum)\oorma.- 

 gere gronden , hetwelk mij als wintervrucht iets beter , 

 dan als zomervrucht bevallen is, en welks van boven 

 lange en fijne halm tot het vlechten van stroohoeden te 

 beproeven was (*) ; eindelijk de Ehmer der Duil- 

 schers {Trilicum dicoccum schübler of de 

 Triticum amyleum van metzger, S.f5o), waar- 

 van ook ik den vorm met zamengestelde aren , afge- 

 beeld bij METZGER, t. a. pi. , tab. VII, fig. G , uit 

 de gewone soort zag ontstaan. Deze soort sterft somtijds 

 des winters af; doch hare zaden behouden hun kiem- 

 vermogen vrij lang en groeijen bij voorjaarszaaijing snel. 

 Immers zaden van Triticum dicoccum ^ verzameld 

 in 1827, gezaaid op den 27 April 1 85 1 , zijn opgeko- 

 men en tot rijpheid gekomen. Gezaaid op den 28 

 Maart 1802 , waren zij den 27 Augustus volkomen rijp. 

 Het schadelijke van tarwe te zaaijen op grond , 

 waar veel brandkoren geheerscht heeft , {^Bijdragen 

 t. a. pi. , bl. 187 — 188}, heeft zich bij mij eens nader 

 bevestigd. Bij eene latere soortgelijke proef echter niet , 

 hetwelk echter waarschijnlgk daaraan was toe te schrg- 

 ven , dat het poeder van dit brandkoren reeAstviee 

 jaren oud was. 

 Van 



(*) Verg. Polytechnisches Journal , XXIX, S. ïi4 — ii5; 

 Annales admin. de VAijriculture Fran^aise , II, p. 3i5 ea 

 volgg.; Bihlioiheque Univ. i83i, II, p. 2'j^ — 281. — Ia 

 mijae exemplaren was de halm tusschen den bovensten knoop 

 en de aar meer dan 6 palmen (decimeters) lang. 



