( 56 ) 



einde aan de gewrevene lakpijp bleven hechten , 

 werd het vrij zwevende einde door de beide polen van 

 den magneet sterk aangetrokken; meest bleef het aan 

 de Noordpool hangen , aan de Zuidpool sprong het af- 

 wisselend toe en af. Sterker , dan aan de bladen , vei*- 

 loonde zich deze verschijning aan de gekleurde bloem- 

 bladen, en onder dezen aan de blaauwen en violettea 

 sterker, dan aan de gelen; aan de witten was zulks 

 zwakker , dan aan de groene bladen. Gelijk het W A T T- 

 SCHE zonne-kompas , deed M. ouder twee bijzon- 

 dere glasklokken bloemstengen van eene violet en eene 

 geel bloeijende Mesemhryanthemum aan enkele 

 dunne zijden draden, door aangehecht tegenwigt, 

 horizontaal zweven , en liet nu , terwijl de bloemen 

 tot rust kwamen, zoodat derzelver vlak tegen de zon 

 gekeerd was , derzelver stralen op haar werken. Da- 

 delijk begonnen zij zich te bewegen , en wel van het 

 Oosten door het Zuiden naar het Westen , terwijl hare 

 trillende en i'onddraaijende bewegingen steeds zwakker 

 wei'den , wanneer de randen der bloemschijven pa- 

 rallel met de zonnestralen te staan kwamen. Hieibij 

 toonde zich een in het oog vallend onderscheid tus- 

 schen de gele en blaauwe bloemen , dewijl de bewe- 

 ging der gele veel sterker was , echter steeds slechts 

 een' boog van 45° beschreef, hiermede echter gelijkma- 

 tig voortging, zoodat deze bewegingsbogen steeds met 

 den schijnbaren loop der zon verder naar het Westen 

 voortgingen ; de blaauwe (violette) bloemen daaren- 

 tegen bewogen zich naar evenredigheid langzamer , 

 echter maakten zij verscheidene geheele ronddraaijin- 

 gen , tot dat zij door den zijden draad gedwongen wer- 

 den , in tegenovergestelde rigting zich om te draaijen. 

 Tegenovergestelde proeven toonden aan , dat deze be- 



we- 



