- ( 45 ) 



cacuanha officinalis genoemd. — De tweede soort , 

 of de witte Ipecacuanha , Ipecacuanha branca 

 der Brazilianen , behoort tot de Pombalia Ipecacu- 

 anha van VANDELLI, groeit in overvloed in de zan- 

 dige streken van Fernambuc en Paraiba , en wordt , 

 gedroogd en tot poeder gestooten , aldaar als een zacht 

 purgeermiddel en prikkelend zweetmiddel gebezigd. 

 ZieFRORiEp's Not., XXXII, S. 217— 218. 



V. H. 



29. Moriis alba. De Heer M A D i O T heeft van de 

 bastlagen van den witten Moerbeziè'nboo/n,ii3L voor- 

 afgaande rooting , eenen zeer goeden draad verkregen , 

 met dien van hennep en vlas te vergelijken, en waarvan 

 linnens , van meerdere of mindere fijnheid , vervaar- 

 digd zijn. Journ. d'yïgr. , XI , p. Ö2 — 34. 



V. H. 



00. In FRORlEP's Notizen , N». 680 en 681, 

 vindt men het reisverhaal van den Natuuronderzoeker 

 D'. PÖPPIG, door Chili, vanden 2 3 Febr. 1800, 

 hetwelk vooral door de fraaije schilderingen der vege- 

 tatie van Peru alle opmerking verdient. Ziet hier eene 

 korte opgaaf daarvan : 



a. Bij het beklimmen der Andes ziet men bij Obra- 

 jillo (op de hoogte van 8,691 Par. voeten) de vegetatie 

 alpisch worden ; de steile rotsen zijn met Tillandsiën 

 bedekt, en de Ca/ceo/«/-/é'/2 vormen langs de smalle 

 voetpaden digte heggen. — Op den top der Andes , de 

 Sierra de la Viuda (i4,20i P. v.), prijken nog //^er- 

 neri'en en Gentianen, en de bergvlakte, die zich 

 van daar 8 geogr, mijlen naar Pasco uitstrekt (i4-i5,ooo 

 P. V.) , draagt op haren veenachtigen bodem nog ge- 

 noeg grassen en alpenplanten , om de kudden vee te 

 voeden. Achter Pasco daalt de Andesketen vrij steil af, 



en 



