( 111 ) 



eenkomst met de Corel. Esch. , dat men beide voor 

 dezelfde of voor variëteiten kan houden. Volgens 

 WILL. E LLi s , die vele jaren op de Sandw.-eilanden 

 doorbragt, is de tlieewortel, behalve de levendig groe- 

 ne kleur van deszelfs bladeren , zeer gelijkend on Dra- 

 caena terminalis. — Eene langzaam groeijende plant, 

 met grooten houten penwortel , welke, pas uit den grond 

 genomen zijnde, hard en dradig is , zouder smaak en 

 van witte of hooggele kleur. De inlanders bakken den 

 wortel , dezelve is dan geelbruin , dradig , zacht en 

 met een voedend suikerachtig sap voorzien , van daar 

 een zoet en aangenaam voedsel. De wortel wordt ge- 

 bakken , gemalen , met water gestampt en gegist , het 

 vocht, er afgegoten en soms gedestilleerd , geeft een' 

 bedwelmenden drank. Het sap der plant is een anti- 

 scorbuticum. De bladeren zijn geschikt, om het vee te 

 voeden. Deze planten rondom hunne woningen digt 

 bij eikander plaatsende , vlechten de eilanders de sten- 

 gels dooreen , en hierdoor ontstaan goede duurzame 

 hekken ; zij kleeden zich met de bladeren , daaruit 

 kleederen vervaardigende ; bedekken er hunne huizen 

 mede ; in tijd van oorlog waren oudtijds parlementaix-en 

 met dezelve voorzien. Geig. 1.1., Oct. i85i, S. 4o. 



DE V R 1 E S E. 



176. Radix Iwarancusae. Een middel tegen de 

 cholera , afkomstig uit Oostindië en van Isle de 

 France. — Prof. E E H M A N N hield dezen wortel voor 

 dien van Cymbopogon iwarancusa. Dezelve is 

 reeds doorD"^ blane beschreven, en er woi'dt eene 

 goede afbeelding van gevonden in the Phil. trans. 

 van 1790. Deze grasplant, vooral de wortel derzelve , 

 is door de Hindoos geacht als een koortsdrijvend mid- 

 del , heet in hunne taal FaranJsus. Zij nemen 5 malen 



des 



