( i48 ) 



re afneemt in de vier maanden , Mei , Jung , Julij en 

 Augustus, liet zijn ook juist deze, waarin de slechte 

 lucht (ma/'a/- ja) zich doet opmerken. Onder de overige 

 bestanddeelen der C/iara erkenden zij eene vette , 

 vlugtige , tot nog toe onbekende stof , welke, stikstof 

 in zich bevattende , overeenkomst heeft met dierlijke 

 stoffen en waarin de rottige geur gevestigd is. Zij heb- 

 hebben dit beginsel^M/er«/2e genoemd, vanhetwoord 

 putera , dé gewone naam der plant bij de Italianen. 



« Na de Chara in haren ongeschonden en levenden 

 toestand waargenomen te hebben , hebbeu zij haar la- 

 ten verrotten, door dezelve in water te weeken. Weldra 

 begon men de ontbinding te zien. Er vormde zich 

 azijnzuur, hetwelk zich met den kalk verbond, ontwik- 

 kelende zich kolen zuur , hetwelk, zich in de lucht ver- 

 heffende, de oppervlakte des waters deed schuimen. 

 Ten zelfden tijde verspreidt zich de geur der plant, 

 die zelfs zenuwtoevallen en hoofdpijn veroorzaakt bij 

 menschen , die er zich op eenigen afstand aan bloot 

 stellen. Allengs neemt de plant eene doffe kleur aan ; 

 zij wordt week, zeepachtig, en verloopt in eenen zwart- 

 achtigen kwalster van eenen onvqrdragelijken geur , ge- 

 vormd uit overblijfsels van houtvezels en zeer fijne , op 

 het gevoel vettige kool. In dit laatste tijdperk der ver- 

 rotting wordt het water , waarin de planten gedompeld 

 waren, zelf zeer stinkend , zwartachtig en slijmig. Op 

 de oppervlakte vormt zich een donker vliesj e , bezaaid 

 met gele plekken , op sommige punten de kleuren van 

 den regenboog terug kaatsende , eenen onaangenamea 

 geur uitwazemende en op het vuur stikstof houdende 

 voortbrengsels gevende. Dezelfde proeven, ingesloten 

 glazen geschiedende , onder inyloed des zonnelichts , 

 gaven dezelfde produkten. Herhaald met de Chara uit 



zout 



