( L X X V ) 



Wen juist twee Eenwen nu geleeden , 

 Door 't omflaan uwer waterfteeden , 

 De grond der Vryheid wierdt gelegd. 

 Toen fiere Elizabeth door ftaatkunde aangedrcevcn , 



Uw Watergeuzen 't Ryk ontzegd , 

 En hen genoodzaakt hadt zich Zeewaarts te begeeven. 



J^ ^ J^ 



Waarheen Lumei! uu met de vloot? 

 Ontvlamt de moed der waterfchaaren , 

 Op nieuw in 't barnen der gevaaren? 



Geluk! in dezen jongften nood. 

 Zal 't licht voor Nederland opdaagen; <*■ 



(Daar mag de Grasmaand roem op draagen) 



De wind , gedraaid op 's Hemels wil , ' '^'''■-' 

 Dwingt u der blanke Maaze uw kielen te betrouwen; 



Die 't hoofd verheft uit haare kil 

 En zagter rolt , wy 1 ze u mag op haar' vloed beCchouwen. 



^ ^ ^St 



't Gaat wel: daar landt Hy voor den Briel; 

 Fluks zie ik al de zeilen ftryken. 

 O Stad! gy zult met de eerkroon pryken. 



Dat gy , daar Alvaas grootfche ziel 

 Zich keerde aan fmeeken noch vertoogen. 

 Hem , zynes ondanks , hebt bewoogen , 



Den tienden Penning af te ftaan. (a) 



Wan- 



(a) De Hertog^ van Alva hadt een aanvang gemaakt 



