(LX XV lil) 



De Hemel zelf bekroont hunn' moed: 

 Nu fchcurtHy 't Ys, en redt de kielen: (f) 

 Dan zal Hy 'svyands vloot vernielen: 



Dan moet het Water, de Ebbe en Vloed, 

 Dan ftilte en ftormen 't Land bevryden: 

 Dus wilde God voor Neérland ftryden: 

 Hy zelf verfterkt de Heldenfchaar : 

 Hy gaf de zege , vaak des vyands trots gebleeken : 



En, na een kryg van tagtig jaar. 

 Leert Hy den vierdeaPhlips nog om den Vrede fmee-^ 



ken. Cg). 



J^ Ji^ J^ 



Hoe ftygt de Vryheid nu ten troon ! 

 Nu heeft het Recht niet meer te treuren; 

 De Godsdienst mag het hoofd opbeuren , 



Zo veel onnozel bloeds ten loon. 

 De Vrede doet de welvaart bloejen ; 

 En Oost- en Wester-fchatten vloejen 

 Eerlang in Neêrlands vryen fchoot. 

 Och bragt de welvaart maar geen zorgelooze weelde ! 



Die, ftraks na 't redden uit den nood , 

 Het al te ondankbaar volk weer nieuwe rampen teelde. 



O 



(f) Zeer aanmerkelyk is dewonderbaarevcrlosfing 

 der Waterlandfche Scheepen uit het Ys , in Winter- 

 maand 1572. 



Cg) De Murrflerfche Vrede in 1Ó4S. 



