22 B. NEBBENS OVER DE VALLEN 



water minder tegenftand van zyn meer 

 gezeggelyke of eerder vloejbaar worden- 

 de ftofFe vindt, en dus ondertusfchen 

 voortgaat met die ondermyninge, en uit- 

 lokkingen der ilofFen , tot dat het vacuüm 

 of kelder te groot en wyd, die ftaandefs 

 of pilaren eindelyk, door geduurigwry- 

 ven, en kabbelen, mede afgefchaafd, 

 en te zwak wordende , om het voorfchre- 

 ven wuift langer te onderfchraagen ; of 

 ook wel, dat die ondermyninge zoo ver- 

 re, en verder gaat, als de vaste flofFe, 

 het zy derry , kley of andere , die 't voorf. 

 wuift uitmaakt^ailrekt, en dus alles da- 

 gelyks verzwakkende, ten laatften dat 

 wuift niet meer alleen door zyn eigen 

 kragt kan ftaande blyven, maar ook 

 door behulp en onderfland van het wa- 

 ter, dat dezen kelder vervult, werdt ge- 

 dragen; welk water, door de drukkin- 

 gen van 't boven water , genoegzaamen 

 wederiland biedt tegen de natuurlyke 

 neiginge , en eigen zwaarte van het nu 

 verzwakte en nederwaarts neigende wuift, 

 tot dat eindelyk meesttyds eerst een 

 hoog giertye als 't ware de laatfte hand 

 aan deze ondermyninge legt, en door 

 iosmakinge en uitlokkinge , met een af- 

 landigen wind^ te bfter bevordert, dat 



