102 C. DE KANTER ÓVER DE VALLEN 



ondermynd, zynde egter in dat begrip, 

 dat 'er hier en daar bonken van vastere 

 Jubftantie zullen overig blyven, waar op 

 de bovengrond, als op pilaaren , rust, tot 

 zoo lang die door de geduurige flytinge 

 daar toe buiten ilaat raaken, en by al- 

 dien deze het begeven, dan moetonver- 

 mydelyk de bovengrond volgen. Het 

 oude en algemeene gevoelen is, dat de 

 bovengrond rus^ en gedeund wordt door 

 't water; dog dat een lighaam van die 

 zwaarte, en zulke uitgeflrektheid , als 

 wy 'er wel hebben gezien , die lo, 20, 

 ja 100 gemeten groot waren , dat dit al- 

 leen zoude blyven hangen op 't water, 

 is niet denkei yk, nog begrypelyk; want 

 dan zoude het ook niet wegvallen , dan 

 by grond- ebben , als het zyn water ont- 

 liep, daar wel de redenen voor zyn, 

 dat die onheilen dan meest te wagten 

 zyn , inzonderheid als het kort te voren 

 flormagtig is geweest, dat de gronden 

 wat berften en ontzetten door de fterke 

 werkinge van de zon : dog de bevindin- 

 ge heeft verfcheiden reizen doen zien, 

 dat het ook daar aan niet gebonden is, 

 dat zulks voorvalt ten allen tyde , hoe 

 het ook met het water gelegen is, het 

 zy van ebbe of vloed, ja zelfs wel by 

 hoog water, Ein- 



