336 D. H. gallAndat over de 



meer voelde leven en dat het zelve dood 

 was. De lyderesfe geftorven zynde, 

 waren de omftanders ook in dezelfde ge- 

 dachten : doch na dat de overledene af- 

 gelegd was en zy naar een' andere plaats 

 van 't vertrek werdt overgebracht , be- 

 fpeurden de vrouwen , die het lyk droe- 

 gen, dat het kind bewegingen maakte; 

 het laken werdt losgemaakt , en zy za- 

 gen duidelyk dat het kind herhaalde rei- 

 zen in den buik zyner overledene moe- 

 der opfprong. Dit verwekte eene alge- 

 meene ontfteltenisby de omftanders ; de 

 man, over dit verfchynfel ten uiterften 

 aangedaan, riep om hulpe; hy wilde 

 het kind uit zyn's moeders buik gefneden 

 hebben, om het zelve te redden; het 

 geroep der menschlykheid j door een 

 vaderlyk hart uitgeboezemd , Werdt niet 

 verhoord ; in tegendeel , eenige der daar 

 by zynde vrouwen werden aanftonds op 

 het aanhooren van het woord uitfnyden 

 zoodanig ontroerd èn gebelgd, dat zy 

 den man begonnen te fchélden ; niet één 

 woord > de twist liep zoo hoog dat ruim 

 een uur verliep , eer men het eens^kon- 

 de worden om my te laten haaien^ Ik 

 werde feindelyk geroepen , maar de vrouw 

 was tdéds twee uuren lang dood geweest, 



eer* 



