§62 J. VAN IPEREN OVER DE 



fchied. Even het zelfde zal ook van 

 HEMAN, ASAPH, ETHAN en ande- 

 re ongenoemde Kapelmeesters veronder- 

 llcld moeten worden; ja zelf van mose, 

 toen hy, by beurtwisfelinge metjosuA, 

 het Goddelyk Gedenklied opdeunde : in 

 't welk, buiten allen twyfFel , Mesfiasde 

 llerkfle dingtaal voert (g). 



ö. IV, Er zyn egter eenige Beurtge- 

 zangen, in welke dit zoo zeer niet fchynt 

 te pas te komen. Het Lied van Moje en 

 der Kinderen Israéls (h), is van dien 

 aard, alzoo het een Danklied is voor de 

 zonderlinge verlosfinge uit de magt van 

 Pharao, en teffens eene Geloofsbelyde- 

 nisfe wegens de zekerheid der aanftaan- 

 de erfenisfe van Canaan , zoo dat Mes- 

 fias daar niet de Spreker, maar veeleer 

 het voorwerp van den Lofzang is. Even- 

 eens is het gelegen met den Beurtzang 

 van Mirjam en de Israêiitifche Vrou- 

 wen (i), van welk ons alleen het hoofd 

 of de Voorzang fchynt bewaard te zyn : 

 waarfchynelyk , om dat het genoegzaam 

 met het vorige overeenkwam. Mofe was 



de 



CO Deuc. XXXII: 1—43. 

 (h; Exod. XV : i — 19. 

 (i) Exod. XV : 21. ' 



