372 J. VAN IPEREN OVER DE 



§, XII. Evenwel men mag zig in de- 

 zen niet laten misleiden. Want fomwy- 

 len kan eene Rey in het enkelvoudig van 

 haar gansch gezelfchap fpreken , of elk 

 perfoon der Reye te gelyk van zig zei ven 

 by volledige overeenftemminge, een ver- 

 toog doen, en dusdeganfche Reye, als 

 uit eenen mond , 't een of ander melden. 

 Van dit verfchynzel vind men menige 

 voorbeelden alomme by de Afwisfelingen 

 der Strophen en Anüflrophen , welke de 

 Choren, by wyze van Beurtgezangen 

 onder eikanderen fchynen verdeeld te 

 hebben (w) : als by E u R i p i D e s (x) : 



'Aveórug fxoi (piKov cc 

 Xèog, ro Së yvjpcig^ aiéi 

 BapvTspov A'iTvug o-mtsKuv 

 Et2 apuTi KsTrai , 



JDe Jeugd is my eene geliefde hst , 

 Maar de Ouderdom, ligt altoos 

 My zwaarder dan de klippen van ^tna 

 Op het hoofd — - 



en wederom een weinig lager (y) : 



Oi> 



(w) coEL RHoDiGiN. Antïq. Leiftion. L. VIII. 

 X. p. 358. Reflexions Critiques fur la Poefie & lur 

 la Peinture, pag. 30Ö fqq. Utr. 1732. 

 (x) Herc. Fur. vs. 637. 

 (y) Ibid. ys. Ö73. 



