374 J« VAN IPEREN OVER DE 



aanvang van eenen ^dus aantreft, die 

 van de famenfpraak, in den vorigen 

 voorkomende , is afgefcheiden. 



§. XIV. Hier behooren ook de Al- 

 leenfpraken in aanmerkinge te komen, 

 die , daar zy beginnen , zekerlyk eene 

 Afwisfelinge aanduiden : als by denzelf- 

 den PLAUTUS (a) 



Qm/j me mortalium est mijerior, qui vivat af- 



ter hodie ? 

 Quem ad recuperatores modo damnavit Pteu- 



Jtdippus 



enby terentius, in de bekende plaats(b}. 



Qjiam iniqui funt patres in omnes adotefceti' 



tes judices : 

 Qui <equom esfe cenjent , nas jam a pueris it- 



lico nafci Jenes, 



§. XV. En tot die foort van Aanvan- 

 gende Verwisfelingen moeten ookbetrek- 

 kelyk gemaakt worden de Uitbarflingen 

 inweeklagten en gebeden, welke, op die 

 wyze, by de oude Latynfche en Griek- 



fche 



Ca) Rudent. Aft. V. Sc. I. 

 (b) Heautontim. A61. II. Se. I. 



