390 J. VAN IPEREN OVER DE 



den behoorlyken eerbied, door de Le- 

 vitifche Choren, of door Israël opgezon- 

 gen konden worden , of een voornaam, 

 perfoon moest God, of Mesfias, even 

 gelyk in de Opera's en Tooneelftukken 

 gefchied, verbeelden. De XXII, XXXI 

 en foortgelyke Pfalmen, in welke deLy- 

 dende Heiland fpreekt, leveren er be- 

 wys van op. Maar niets voldingt dit 

 ftuk , myns oordeels , beter , dan de vyf- 

 tig ft e Pfalm , in welken twee Goddely- 

 ke Perfoonen (gelyk by euripides 

 § XX.) van het begin tot aan het einde 

 zingende inkomen. De vermaarde ve- 

 N E M A , 't is waar , doet den Poëet 

 in de eerfte fes verzen het woord voe- 

 ren , en dan den God der Goden zyne 



lesfen vervolgens aanheifen, vs. 7 



Maar , indien men er twee Goddelyke 

 Perfoonen in onderfcheid, loopt het 

 Lied vloeibaarder en de zin word groot- 

 zer , daar een Uitlegger altoos op denken 

 moet , en gelyk de Prologus reeds vs. i 

 beloofd had: De God der Goden Jeho- 

 vah Jpreekt nadrukkelyk en de Aarde zal 

 hoor en , van den opgang der zonne tot aan 

 haren ondergang (y) — . Hy, die vs, i — 6 

 van de Rigterlyke Verfchyninge des Al- 

 ler- 



Cy) Vergelykt Jefaïa XLIII: i en XLIV: i , 2. 



