40O J. VAN IPEREN OVER DE 



200 dat men zou kunnen vermoeden, 

 dat van vs. 20 tot vs. 43 die zelfde Jeho- 

 va fprak , op die manier , gelyk Juno en 

 Regulus by den Lierdigter h o r a t lu s , 

 5. XXIII. Toen ik het Lied eerst oor- 

 deelkundig bekeek, kwam my dit vry 

 bedenkelyk voor, maar, nader toezien- 

 de, bleek my het tegendeel, 't Was 

 niet wel te vereffenen met de beloften in 

 den Voorzang zoo plegtig gedaan: Ik 

 zal fpreken: ik zal den naam des Heer en 

 uitroepen y dat die Goddelyke Perfoon, 

 200 lang zou gezwegen hebben , tot dat 

 het Choor van vs. 4 tot aan vs. 2® zou 

 hebben doorgedeund : zynde zulks meer 

 dan een derde van het gansch Gezang, 

 Dus befloot ik, dat het "»PJ<'1 en hy zeide 

 van VS. 20, geenen verderen invloed op 

 de fchiftinge van het Beurtgezang heb- 

 ben kon , dan op zyn best genomen , tot 

 op het uiteinde van vs. 25 : alzoo er on- 

 middelyk een Ik zeide 'rsy^i^ vs. 26 op 

 volgt. Dit nu kwam my zoo veel te 

 aannemelyker voor , om dat anderszints 

 de aangehaalde Goddelyke Perfonaadje 

 wederom telkens vs. 27, 30, 36, 37 ^^ 

 43 van eenen anderen Jehova zou gewa- 

 gen: dat dan niets anders dan verwerrin- 

 ge baren zou; die, vooralin een Gedigt, 



moet 



