fl6 J. VAN IPEREN OVER DE 



in het doorlezen der verklaringen van 

 die beroemde mannen , niets heb aange- 

 troffen, dat my aanleidinge gaf , om de 

 beurtelingfche Afwisfelingen der zingen- 

 de perfoonen te vermoeden : veel min- 

 der om er, opeene regelmatige wyze, 

 eenige bepalingen omtrend te maken. 

 Meermalen gebeurt het dog , dat de 

 voornaamfle Uitleggers de fmaak der 

 oude poèfy uit het oog verliezen en on- 

 gemeen afwyken van dien weg, welke 

 de Heeren lowth en michaelis, 

 met zoo veel lof, hebben beginnen te 

 banen: offchoon ook die Heeren het 

 Beurtwisfelende nog niet al te zeer heb- 

 ben in het oog gehouden. 



§. XLIV. In het zoogezegde Lied 

 van DEBORA ontmoeten wy ongetwyf- 

 feld eenen Beurtzang ; en wy behoeven 

 er maar wat gezet op toe te kyken, om 

 dit poëtisch geheim te ontdekken. Even- 

 wel is het van de Geleerden in vroegere 

 tyden, zoo veel ik weet , niet opgemerkt: 

 de Heer lette (p) maakt er geen ge- 

 wag van : en , dat nog verder gaat , de 

 Heer lowth fchynt er niet eens 01^ 



ge- 

 ep) Ohferv. Philol. Crit. in Cantica Debora & MoJ^Sy 

 Lugd. Bat. 1748. pag. 4. 



