422 J. VAN IPEREN OVER DE 



Waar is uw Liefjle henen gegaan , 

 O gy fchoonjle onder de wyven ? 



Volgt dit niet onmiddelyk op de betui- 

 ginge , die zoo even tot de Jerufalemfche 

 Juffers was gewend geweest, eveneens 

 gelyk Cap. V : 8 , 9 ? Zyn er niet meni- 

 ge aanfpraken tot Sulamith, die van 

 Salomo, en tot Salomo, die juist van 

 Sulamith niet behoefden te komen ? En 

 konden er, indien het begrip van den 

 Heer m 1 c h A e l i s doorging , niet ette- 

 lyke egrgenooten op het tooneel verfchy- 

 nen , om de voorregten hunner egtver- 

 eeniginge , als om ftryd op te zingen : 

 onder welke dan Salomo en zyne fchoo- 

 ne Sulamith zouden uitmunten, als de 

 Zonne en de zilvere Mane aan het azuur 

 Hemelgewelf met zoo vele tintelende 

 fcarren doorzayd (w). 



Daar zyn f est ig Koninginnen 

 En tachtentig bywyven 

 En maagden zonder getal, 

 Eene eenige is myne Duive — — 



§. XL VIL Onder de Pfalmen doen 

 zig ook, zoo ik het wel heb, meerBeurt- 



ge- 



(w) Hoogl. V: 8-10. 



