426 J. VAN IPEREN OVER DE 



Huisvrouwe, welke wy aan het einde van 

 Salomons Spreukboek aantreffen (y); en 

 de Klaagliederen van j e r e m i a. (z) , De 

 kortheid, welke er, in onderfchcidinge van 

 Pfalm CaIX, in genoemde afwisfelende 

 Beurtzangen zou voorkomen , benadeeld 

 ons vermoeden niet : gelyk reeds boven §, 

 XXII. gezegd is. Daarenboven indien men 

 zig verledigen wil , om die korte Alpha- 

 beths PJalmen , met bedaardheid en op- 

 merkzaamheid , in te zien , gisfe ik , dat 

 er ettelyke onbevooroordeelde lezers in 

 myn vermoeden vallen zullen : ten min- 

 ften het zelve niet veragtelyk, en als te 

 verre gezogt, van de hand wyzen. Im- 

 mers zoo men er toe komen wilde , om 

 myne gedagten te omhelzen , het flaawe 

 der anderzints onnoodige Herhalingen 

 zou wegvallen : de regel der byna gelyk- 

 luidende vertogen in de Tweezangen bo- 

 ven §. VII opgegeven , zou gevolgd wor- 

 den , en de Gedigten zouden cieraad en 

 nadruk winnen , meer , dan men geloo- 

 ven zou. 



§. L. Nog koomt het by my zeer in 



be- 



(y) Spreuk. XXXr : 10—31. Ziet dit in Neder-f 

 duitsch Digt gebragc by myne Opvocdinge der Meisjes. 

 bl. 174—178, Amft. 1771. 



(z; Cap. I— IV. 



