LONGE-TEERING. 507 



De pyn nam zeer fterk toe; werd 

 fchier ondraaglyk , en ging met eene 

 zeer benauwende refpiratie en geduuri- 

 gen droogen hoest gepaard , tot dat hy 

 met veel moeite eenige fluimen loosde. 



Myne hulp verzogt zynde, ontdekte 

 ik geene teekenen van plaatslyke ontftee- 

 king, nog koorts, en behandelde den 

 lyder, als iemand, die aan eene zeer 

 taaije verzameling van flym in de longe 

 ziek was, fchoon de geweldige pyn bet 

 begrip , dat ik van de naaste oorzaak der 

 ziekte vormde, deed wankelen. 



Deze geneeswyze eenige dagen agter- 

 volgd hebbende, was ik, die niets vor- 

 derde, genoodzaakt dezelve te verande- 

 ren. 



De lyder was bleek, bol; de tongna- 

 tuurlyk; de pols zwak, traag; de flui- 

 men wit, koozen den grond van 't water. 

 Hy had weinig lendenpyn; de pis was 

 helder, rauw. 



Ik herinnerde my 't geen voorafgegaan 

 was ; vergeleek het met 's lyders tegen- 

 woordige gefl:eldheid, en befloot uit het 

 een en ander, dat mooglyk een gedeelte 

 der graveelfl:ofFe , die te vooren door de 

 Uretbra ontlast werd, zig in de linker 

 Jonge verplaatst had. Alle toevallen 



kon- 



