532 J. F. HENNERT OVER DE 



tuurly k is,als het gevoel van ons aanwezen. 

 Was de aarde uit eene zelfde ftoffe fa- 

 mengeileld, by voorbeeld uit water , zo 

 was het niet onwaarfchynlyk , dat haare 

 figuur zoude regulier zyn , en dat zy zelfs 

 van eene bolronde weinig zou verfchillen. 

 Maar dewyl de aarde uit vloeibaare en 

 vaste ftoffen beftaat , is het ook niet on- 

 begrypelyk , dat zy geene reguliere fi- 

 guur heeft. Het evenwigt der vloeiftof- 

 fen is immers aan andere wetten gebon- 

 den , dan dat der vaste lighaamen ; by ge- 

 volg kan het evenwigt tusfchen vaste en 

 vloeibaare flofïen, volgens de hoedanighe- 

 den der vloeiftoffen alleen, niet bepaald 

 worden , gelyk Huygens en meest alle 

 andere wiskunllenaars gedaan hebben. 

 De vloeiftoffen persfen in evenredigheid 

 van haare hoogten en grondvlakten , 

 maar de vaste ftoifen persfen naar mate 

 van de masfa. Waar uit volgt ,jlat het 

 evenwigt tusfchen twee vloeiftoüen van 

 verfcheidene digtheid , in communice- 

 rende pypen bevat, zal volgen, wan- 

 neer de hoogten der vloeiftoffen in om- 

 gekeerde reden haarer digtheid ftaan. 

 Op deze grondftelling fteunen ten deele 

 de navorfchingen der wiskonftenaa- 

 ren. Maar de vaste lighanmen persfen 



naar 



