' D. RABERMACHER OVER DE enzl 59^ 



ke ik van een anderen vy ver hadde afge-' 

 vangen. Die visjes bleven daar op twee 

 geheele jaaren , zonder dat 'er één ge- 

 ftorven is. In dien tusfchentyd , nadien 

 het water op 't gezicht en ook in fmaak 

 beter werdt , heb ik dien vy ver meer en 

 meer bezet met voorn, baars, zeelt, 

 braasfem en bot, ten getale vart eenige 

 duizenden, zoo dat ik my ten rechte 

 konde beroemen eene der beste visfche- 

 ryen in Walcheren te hebben, welke 

 my in zeer korten tyd , alleen door 't 

 geb ruik der hengelen , een goeden vangst 

 van vis opleverde. De vis fcheen hier 

 zeer wel te aarden, zoo dat ik, met de 

 zege daar in eens latende Hepen , behal- 

 ven andere foorten van vis, 'er van af- 

 vong ruim vyftig van de eerfle goud-, 

 voorns , die ik daarna weder verplaatfte. 

 Deze visfcherye bleef in eene byzonde- 

 re goede gefteldheid tot den jaare 1768, 

 wanneer in de maand July het volgende 

 ongeluk daar over kwam. 



Myn tuinman , 's morgens ten zes uure 

 op het vischpad aan gemelden vyver 

 wandelende, zag mee verbaasdheid, dat 

 in den tyd van een minut genoegzaam al 

 de vis uit het water op de groene kan- 

 ten, die zeer do9erende zyn, 'wel halver 

 m, DEEL, pp we- 



