194 ^« rADErmacher over de kee- 



wege met grooten haast opvloog. Hy, 

 niet beter wetende of de oorzaak was te 

 vinden in 't bezoek der reigers, die 'er 

 dikwyls kwamen en van welken hy 'er 

 reeds verfcheidenen hadt gefchoten, nam 

 de vis , die naast by hem was, en gooi- 

 de ze weder middenin den vy ver; maar 

 2;oo ras was ze niet in 't water, of zy 

 fprong andermaal op den groenen kant, 

 en in een kwartier uurs lagen de kanten 

 rontom bezaaid met honderden, doode 

 visfen van allerhande foort, zoo dat ik 

 dien morgen heb laten begraven tus- 

 fchen de twee en drie duizend visfen , 

 en in de drie volgende dagen zyn 'er 

 noch wel duizend dood bovengekomen, 

 Den vierden dag liet ik 'er met de zege 

 in flepen, niet denkende dat 'er meer 

 eenige levende zouden te vinden zyn. 

 Echter vonde ik in het net 8 of lo groo- 

 te zeelten en omtrent 20 goudvoorns, 

 die ik op andere vyvers deed overbren- 

 gen , daar zy wel gebleven zyn. — Myn 

 vyver dus van vis ontbloot zynde, be- 

 floot ik, in 't voorjaar van 1769, daar 

 op 1000 botten te.zetten , maar twee of 

 drie maanden daarna vernam ik het zelf- 

 de ongelukkig geval als in 't vorige jaar? 

 vermits in een oogenbük de 1000 botten 



