﻿( 
  77 
  ) 
  

  

  hopen, 
  maar 
  vrachten, 
  die 
  eenen 
  rijkeren 
  oogst 
  in 
  

   rijpereu 
  leeftijd 
  voorspelden. 
  De 
  verdiensten 
  dezer 
  

   verhandeling 
  werden 
  spoedig 
  overal 
  erkend 
  , 
  en 
  toen 
  

   VI 
  CQ 
  d'azyr 
  zijn 
  prachtig 
  werk 
  over 
  de 
  hersenen 
  

   uitgaf, 
  achtte 
  hij 
  zijnen 
  arbeid 
  te 
  versieren 
  door 
  de 
  be- 
  

   langrijkste 
  afbeeldingen 
  uit 
  deze 
  dissertatie 
  teontlee- 
  

   nen 
  en 
  bij 
  zijne 
  platen 
  in 
  te 
  lasschen. 
  

  

  Hierop 
  bezocht 
  S. 
  het 
  vaderlijke 
  huis 
  en 
  begaf 
  zich 
  

   vervolgens 
  op 
  eene 
  wetenschappelijke 
  reis 
  naar 
  Schot- 
  

   land 
  en 
  Engeland, 
  om 
  de 
  voorlezingen 
  der 
  beroemde 
  

   HUNTERS 
  te 
  hooren, 
  en 
  onder 
  de 
  leidingvan 
  monro 
  

   zich 
  in 
  de 
  Ontleedkunde 
  en 
  vooral 
  in 
  de 
  kunstige 
  op- 
  

   spuiting 
  der 
  watervaten 
  te 
  oefenen. 
  

  

  Op 
  zijne 
  terugreize 
  hield 
  hij 
  zich 
  in 
  de 
  Nederlanden 
  

   op 
  , 
  en 
  bezocht 
  onzen 
  beroemden 
  PETRUSCAMPER 
  

   te 
  Franeker, 
  bij 
  wien 
  hij 
  eenigen 
  tijd 
  woonde, 
  en 
  dien 
  

   hij 
  met 
  dankbaarheid 
  en 
  opgetogenheid 
  zijnen 
  leer- 
  

   meester 
  noemde. 
  Camper 
  behandelde 
  hem 
  als 
  eenen 
  

   zoon, 
  stond 
  hem 
  het 
  vrij 
  gebruik 
  zijner 
  verzameling 
  toe 
  , 
  

   deelde 
  hem 
  geschrevene 
  aanteekeningen 
  mede 
  , 
  ver- 
  

   gunde 
  hem, 
  vele 
  onuitgegevene 
  teekeningen 
  voor 
  eigen 
  

   gebruik 
  te 
  kopijeren, 
  en 
  verbeterde 
  die 
  met 
  zijne 
  ei- 
  

   gene, 
  in 
  het 
  teekenen 
  zoo 
  uitnemend 
  vaardige 
  hand. 
  

   Zij 
  spraken 
  en 
  correspondeerden 
  in 
  het 
  Latijn, 
  daar 
  S. 
  

   te 
  weinig 
  Fransch 
  verstond, 
  om 
  zich 
  daarin 
  gemakkelijk 
  

   uit 
  te 
  drukken. 
  De 
  herinnering 
  aan 
  dezen 
  heerlijken 
  

   tijd 
  van 
  zijne 
  jeugd 
  (1779) 
  bleef 
  altijd 
  levendig 
  in 
  de 
  ge- 
  

   dachten 
  van 
  SOEMMERRING, 
  zoodat 
  hij 
  zich 
  nog 
  in 
  

   gevorderden 
  ouderdom 
  het 
  tot 
  eenen 
  aangenamen 
  pligt 
  

   rekende, 
  Nederlanders, 
  als 
  landgenooten 
  van 
  zijnen 
  ge- 
  

   achten 
  leermeester 
  , 
  eenige 
  dienst 
  te 
  kunnen 
  bewijzen. 
  

  

  Gedurende 
  zijne 
  reize 
  was 
  hij 
  tot 
  Professor 
  der 
  Ont- 
  

   leedkunde 
  aan 
  het 
  Collegium 
  Carolinum 
  te 
  Cassel 
  

  

  aan- 
  

  

  