﻿( 
  84 
  ) 
  

  

  IETS 
  AANGAANDE 
  DE 
  BEENTJES, 
  DIE 
  MEN 
  BIJ 
  

  

  DE 
  CYPBINI 
  AAN 
  DE 
  EERSTE 
  WERVELS 
  

  

  VERBONDEN 
  VINDT 
  ; 
  

  

  door 
  AE. 
  SAAGMANS 
  MULDER. 
  

  

  \J^nder 
  de 
  afwijkingen, 
  welke 
  enkele 
  vischbenden 
  ïn 
  

   haar 
  inwendig 
  maaksel 
  vertoonen 
  , 
  is 
  zeker 
  in 
  verschil- 
  

   lende 
  opzigten 
  geene 
  van 
  de 
  minst 
  opmerkelijke, 
  dat 
  

   men 
  bij 
  Cyprini^ 
  Siluri 
  en 
  Cobites 
  aan 
  de 
  eerste 
  

   wervelen 
  eenige 
  beentjes 
  verbonden 
  vindt, 
  waarvan 
  de 
  

   overige 
  visschen 
  , 
  zelfs 
  die 
  welke 
  hen 
  anders 
  het 
  naaste 
  

   bij 
  komen, 
  geheel 
  schijnen 
  verstoken 
  te 
  zijn. 
  Reeds 
  de 
  

   omstandigheid, 
  dat 
  deze 
  beentjes 
  in 
  verband 
  staan 
  met 
  

   een 
  nog 
  zoo 
  raadselachtig 
  orgaan 
  als 
  de 
  zwemblaas, 
  

   ware 
  genoegzaam 
  , 
  om 
  belang 
  voor 
  hen 
  in 
  te 
  boezemen 
  ; 
  

   maar 
  de 
  ontdekking 
  van 
  w 
  E 
  B 
  E 
  R 
  , 
  dat 
  zij 
  tevens 
  met 
  de 
  

   gehoorwerktuigen 
  in 
  betrekking 
  zijn, 
  verhoogt 
  het 
  aan- 
  

   merkelijk. 
  Was 
  toch 
  het 
  gevoelen 
  van 
  WEBER, 
  dat 
  

   deze 
  beentjes 
  dezelfde 
  zijn, 
  welke 
  in 
  de 
  hoogere 
  klassen 
  

   van 
  dieren 
  ter 
  volmaking 
  van 
  de 
  gehoorwerktuigen 
  schij- 
  

   nen 
  te 
  dienen 
  , 
  gegrond 
  , 
  dan 
  zouden 
  de 
  denkbeelden 
  

   van 
  GEOFFROY 
  s 
  T. 
  HILAIRE 
  omtrent 
  de 
  kieuw- 
  

   deksel-stukken 
  van 
  zelve 
  vervallen, 
  daar 
  deze 
  dan 
  de 
  

   gehoorbeentjes 
  niet 
  meer 
  kcHiden 
  voorstellen 
  , 
  die 
  reeds 
  

   onafhankelijk 
  van 
  dezelve 
  bestaan 
  zouden 
  ; 
  terwgl, 
  aan 
  

   den 
  anderen 
  kant, 
  het 
  gevoelen, 
  hetwelk 
  cu 
  VIER 
  meer- 
  

   malen 
  ter 
  bestrijding 
  van 
  geoffROy's 
  inzigten 
  ge- 
  

   bruikt, 
  dat 
  namelijk 
  een 
  orgaan, 
  eens 
  door 
  de 
  geheele 
  

   reeks 
  der 
  dieren 
  trapswijze 
  in 
  ontwikkeling 
  afgeno- 
  

   men, 
  zelden 
  of 
  veeleer 
  nooit 
  eensklaps 
  tot 
  zijnen 
  vori- 
  

   gen 
  volmaakteren 
  toestand 
  terugkeert, 
  hierdoor 
  tevens 
  

   eeiie 
  aanmerkelijke 
  uitzondering 
  zoude 
  lijden. 
  Deze 
  

  

  zwa- 
  

  

  