﻿( 
  89 
  ) 
  

  

  deze 
  wervelen 
  verbonden 
  zijn. 
  — 
  Het 
  achterste 
  der 
  be- 
  

   wuste 
  beentjes, 
  het 
  zwaardvormige 
  van 
  rosen- 
  

   THAL, 
  de 
  Aamer 
  van 
  WEBER, 
  heeft 
  zijn 
  buitenrand 
  

   gevormd 
  door 
  eene 
  naar 
  buiten 
  gerigte 
  kromme 
  Ujn 
  , 
  die 
  

   in 
  het 
  midden 
  vrij 
  plat 
  is. 
  De 
  binnenrand 
  wordt 
  door 
  

   twee 
  kromme 
  lijnen 
  beperkt, 
  waarvan 
  de 
  eene 
  naar 
  vo- 
  

   ren 
  en 
  de 
  andere 
  naar 
  achteren 
  ziet. 
  De 
  achterste 
  

   binnenwand, 
  die 
  ongeveer 
  tweemaal 
  zoo 
  lang 
  is 
  als 
  de 
  

   voorste, 
  wordt 
  naar 
  voren 
  toe 
  steeds 
  breeder 
  vooral 
  aan 
  

   den 
  benedenkant, 
  terwijl 
  de 
  voorste 
  binnenrand 
  naar 
  

   achteren 
  zich 
  verbreedt, 
  maar 
  vooral 
  aan 
  den 
  boven- 
  

   kant; 
  deze 
  beide 
  verbreede 
  randen, 
  elkander 
  ontmoe- 
  

   tende, 
  vormen 
  alzoo 
  eene 
  lange 
  geledingsvlakte, 
  die 
  niet 
  

   gansch 
  loodregt 
  staat 
  op 
  het 
  vlak 
  van 
  den 
  buitenranden 
  

   het 
  tusschen 
  gelegen 
  ligchaam 
  des 
  beens. 
  Deze 
  gele- 
  

   dingsrand 
  sluit 
  zich 
  in 
  de 
  dwarse 
  lange 
  geledings- 
  

   holte, 
  die 
  wij 
  bij 
  den 
  tweeden 
  wervel 
  opgemerkt 
  heb- 
  

   ben. 
  Deze 
  soort 
  van 
  geleding 
  laat 
  dus 
  aan 
  dit 
  beentje 
  

   alleen 
  eene 
  zoodanige 
  beweging 
  toe, 
  dat 
  de 
  buitenste 
  

   rand 
  om 
  eene 
  op 
  zijn 
  vlak 
  bijna 
  loodregte 
  as 
  kan 
  draai- 
  

   jen. 
  Verder 
  is 
  het 
  door 
  de 
  scheeve 
  rigting 
  dergeledings- 
  

   holte 
  zoodanig 
  geplaatst, 
  dat 
  de 
  achterste 
  punt, 
  die 
  

   lang 
  en 
  spits 
  is 
  , 
  onder 
  het 
  ligchaam 
  des 
  derden 
  wer- 
  

   vels, 
  tusschen 
  zijn 
  lang 
  naar 
  beneden 
  gerigt 
  en 
  zijn 
  

   hartvormig 
  uitsteeksel 
  doorslaat 
  , 
  om 
  zich 
  achter 
  het 
  

   laatste 
  een 
  weinig 
  om 
  te 
  buigen; 
  terwijl 
  de 
  voorste 
  

   punt 
  zich 
  boven 
  het 
  horizontale 
  uitsteeksel 
  des 
  tweeden 
  

   wervels 
  bevindt 
  en 
  daarop 
  bijna 
  rust 
  , 
  zoodat 
  de 
  bewe- 
  

   ging 
  slechts 
  zeer 
  beperkt 
  kan 
  zijn. 
  Deze 
  voorste 
  punt 
  

   verlengt 
  zich 
  in 
  eenen 
  sterken 
  roli'onden 
  band 
  , 
  om 
  

   zich 
  daardoor 
  te 
  vereenigen 
  met 
  het 
  tweede 
  beentje. 
  

  

  Dit 
  tweede 
  bestaat 
  uit 
  di-ie 
  takken 
  , 
  die 
  zich 
  in 
  één 
  

   punt 
  vereenigen. 
  Een 
  tak 
  , 
  dien 
  men 
  om 
  zijne 
  grootte 
  

  

  het 
  

  

  