﻿( 
  i69 
  ) 
  

  

  zonder 
  de 
  langere 
  haren. 
  — 
  Waarlijk, 
  het 
  onderscheid 
  

  

  tusschen 
  H. 
  jluricula 
  en 
  H. 
  duUum 
  is 
  zoo 
  gering, 
  

  

  dat 
  ik 
  aUezins 
  geneigd 
  ben 
  , 
  om 
  de 
  laatste 
  met 
  de 
  c 
  AN- 
  

  

  DOLLE 
  voor 
  eene 
  verscheidenheid 
  van 
  de 
  H. 
  Auri- 
  

  

  c«/a 
  van 
  L 
  I 
  N 
  N 
  A 
  E 
  u 
  s 
  te 
  houden, 
  en 
  dat 
  te 
  meer, 
  omdat 
  

  

  m 
  nujne 
  exemplaren 
  eenige 
  bladen 
  stomp 
  , 
  andere 
  

  

  (vaak 
  aan 
  f/eseZ/c/e 
  plant 
  ,) 
  spits 
  zijn 
  en 
  de 
  Zweedsche 
  

  

  Natuuronderzoekers 
  WAHLBERGen 
  fries 
  onlangs 
  

  

  (m 
  de 
  Isis 
  1829, 
  S. 
  599,) 
  verklaard 
  hebben, 
  dat 
  

  

  H. 
  ^"6««77z 
  van 
  WIELDE 
  NO 
  w 
  (welke 
  plant 
  door 
  DE 
  

  

  GEER 
  in 
  zijn 
  Spicilegium, 
  n". 
  65, 
  vermeld 
  staat) 
  

  

  dezeiideisals 
  //. 
  auricula 
  van 
  linnaeus. 
  

  

  1009. 
  De 
  hier 
  te 
  lande 
  nog 
  zoo 
  zeldzame 
  Sparsra- 
  

   nium 
  natans 
  is 
  in 
  het 
  Onland, 
  eene 
  moerassige 
  land- 
  

   streekbij 
  Groningen 
  , 
  wedergevonden 
  door 
  den 
  Heer 
  G. 
  

   BACKER, 
  indertijdmed.stud. 
  alhier, 
  die 
  thans, 
  in 
  

   het 
  begm 
  van 
  zijne 
  Geneeskundige 
  loopbaan 
  , 
  te 
  Am- 
  

   sterdam 
  door 
  eenen 
  vroegtijdigen 
  dood 
  het 
  Vaderland 
  

   en 
  de 
  Wetenschappen 
  ontrukt 
  is. 
  

  

  Ik 
  kan 
  deze 
  Nalezing 
  niet 
  eindigen, 
  zonder 
  mijne 
  

   droefheid 
  te 
  kennen 
  te 
  geven 
  over 
  den 
  vroegtijdigen 
  

   dood 
  van 
  dezen 
  jongen 
  , 
  veelbelovenden 
  Natuuronder- 
  

   zoeker 
  die 
  door 
  den 
  gelukkigsten 
  aanleg 
  en 
  verkregene 
  

   kundigheden, 
  zoowel 
  in 
  den 
  geheelen 
  omvang 
  der 
  

   Geneeskunde 
  , 
  als 
  bijzonder 
  ook 
  in 
  de 
  Ontleedkunde 
  

   van 
  den 
  mensch 
  en 
  in 
  de 
  Plantenkennis, 
  mij, 
  die 
  hem, 
  

   aJs 
  eenen 
  mijner 
  oudste 
  leerlingen 
  , 
  wel 
  meende 
  te 
  ken- 
  

   nen 
  , 
  de 
  schoonste 
  hoop 
  nopens 
  zijne 
  verdere 
  vorde- 
  

   nngen 
  deed 
  voeden 
  ; 
  eene 
  hoop, 
  thans 
  helaas 
  al 
  te 
  

   spoedig 
  verijdeld 
  ! 
  

  

  Zijne 
  weluitgewerkte 
  Inwijdings- 
  Verhandeling, 
  de 
  

   radicum 
  plantarumphysiologia 
  , 
  Gron. 
  1820, 
  en 
  

   zgne, 
  aan 
  de 
  Utrechtsche 
  hoogeschool 
  met 
  goud 
  be- 
  

  

  