﻿( 
  269 
  ) 
  

  

  * 
  

  

  Behalve 
  de 
  beide 
  hoofden 
  , 
  welke 
  van 
  het 
  schouderblad 
  

   afkomen 
  , 
  ontstond 
  er, 
  uit 
  den 
  binnenrand 
  van 
  onge- 
  

   veer 
  het 
  middelste 
  gedeelte 
  van 
  het 
  opperarmbeen 
  , 
  een 
  

   derde 
  hoofd 
  , 
  hetwelk 
  naar 
  beneden 
  daalde 
  , 
  geschei- 
  

   den 
  van 
  de 
  beide 
  overige 
  hoofden 
  voortliep 
  en 
  zich 
  

   daarna 
  in 
  de 
  pees 
  der 
  spier 
  verloor. 
  

  

  De 
  beroemde 
  sommering 
  heeft 
  soms 
  ook 
  eene 
  

   dergelijke 
  afwijking 
  waargenomen 
  (*). 
  

  

  In 
  het 
  lijk 
  van 
  eenen 
  jongeling, 
  vond 
  ik 
  naderhand 
  

   het 
  lange 
  hoofd 
  van 
  de 
  tweehoofdige 
  spier 
  aldus 
  ge- 
  

   spleten 
  , 
  dat 
  het 
  eene 
  gedeelte 
  van 
  de 
  gewone 
  plaats 
  

   van 
  oorsprong 
  der 
  geleding-holte 
  van 
  het 
  schouderblad 
  

   afkwam 
  , 
  terwijl 
  het 
  andere 
  aan 
  de 
  buitenste 
  lip 
  der 
  

   sleuf 
  in 
  het 
  opperarmbeen 
  vastgehecht 
  was. 
  — 
  Hier 
  

   derhalve 
  waren 
  er 
  ook 
  drie 
  hoofden 
  aanwezig, 
  alhoewel 
  

   op 
  eene 
  geheel 
  andere 
  wijze. 
  

  

  In 
  hetzelfde 
  lijk 
  vond 
  ik 
  , 
  dat 
  de 
  afzonderlijke 
  hoof- 
  

   den 
  , 
  met 
  welke 
  de 
  m. 
  lei>ator 
  anguLi 
  scapulae 
  zij~ 
  

   nen 
  oorsprong 
  neemt 
  , 
  zich 
  niet 
  tot 
  eenen 
  gemeen- 
  

   schappelijken 
  buik 
  vereenigen 
  of 
  ineensmelten 
  , 
  maar 
  

   tot 
  aan 
  de 
  inplanting 
  in 
  den 
  hoek 
  van 
  het 
  schouderblad 
  

   gescheiden 
  blijven 
  , 
  door 
  digt 
  cel 
  wijsweefsel 
  te 
  zamen 
  

   gehouden 
  wordende. 
  — 
  Welligt 
  is 
  deze 
  scheiding 
  de 
  

   meest 
  algemeene 
  toestand. 
  Ik 
  vond 
  ze 
  ten 
  minste 
  in 
  

   meer 
  dan 
  één 
  lijk. 
  Sommering, 
  BiCHATen 
  

   HE 
  MP 
  EL 
  beschrijven 
  deze 
  hoofden, 
  als 
  tot 
  éénen 
  

   buik 
  zamensmeltende. 
  

  

  In 
  dit 
  lijk 
  hechtte 
  zich 
  ook 
  de 
  m. 
  serratus 
  posti- 
  

   lus 
  inferior 
  niet 
  met 
  vier 
  tanden 
  , 
  zoo 
  als 
  gewoonlijk, 
  

   aan 
  de 
  vier 
  onderste 
  ribben 
  vast 
  , 
  maar 
  daarentegen 
  

  

  met 
  

  

  (•) 
  Zie 
  s. 
  TH. 
  sömmeking, 
  vom 
  Baue 
  des 
  vienschl. 
  Kar- 
  

   pers, 
  III" 
  Th, 
  , 
  Frankf. 
  a. 
  M. 
  1791 
  , 
  S. 
  221. 
  

  

  