﻿. 
  ( 
  .=5o4 
  ) 
  

  

  Het 
  lijf 
  der 
  Cheiroptera 
  is 
  min 
  of 
  meer 
  bedekt 
  met 
  

   vrij 
  lange 
  , 
  gladde 
  of 
  gekrulde 
  haren 
  ; 
  de 
  kop 
  is 
  dik 
  , 
  

   de 
  hals 
  kort 
  ; 
  de 
  ooren 
  zijn 
  kaal 
  , 
  meestal 
  lang 
  en 
  voor- 
  

   zien 
  van 
  een' 
  zeer 
  bewerktuigden 
  uitwendigen 
  toestel. 
  

   Bij 
  de 
  vrucht-etende 
  Cheiroptera 
  ontbreekt 
  de 
  bok 
  

   {tragus) 
  / 
  bij 
  de 
  insekt-etende 
  is 
  hij 
  vatbaar 
  tot 
  het 
  

   aannemen 
  van 
  onderscheidene 
  vormen 
  ; 
  hij 
  is 
  spits 
  of 
  

   gerond 
  , 
  en 
  somwijlen 
  in 
  zoodanige 
  mate 
  ontwikkeld 
  , 
  

   dat 
  men 
  hem 
  voor 
  eene 
  tweede 
  oorschelp 
  zoude 
  aan- 
  

   zien. 
  Deze 
  toestel 
  des 
  gehoors 
  , 
  welke 
  bij 
  sommige 
  

   groepen 
  bijzonder 
  groot 
  is 
  , 
  schijnt 
  door 
  zijne 
  ontwik- 
  

   keUng 
  wanstaltig 
  ; 
  of 
  overschaduwt 
  het 
  aangezigt 
  zoo- 
  

   danig 
  ,, 
  dat 
  het 
  zeer 
  kleine 
  oog 
  naauwelijks 
  te 
  bemerken 
  

   is. 
  De 
  openingen 
  van 
  den 
  neus 
  zijn 
  of 
  eenvoudig 
  of 
  

   zamengesteld 
  bij 
  een 
  nagenoeg 
  gelijk 
  getal 
  soorten 
  ; 
  

   in 
  het 
  laatste 
  geval 
  zijn 
  zij 
  van 
  vleeschachtige, 
  insge- 
  

   hjks 
  min 
  of 
  meer 
  zamengestelde 
  verlengselen 
  omgeven. 
  

   De 
  zeer 
  groote 
  mond 
  is 
  van 
  eene 
  tandenrij 
  voorzien 
  , 
  

   welke 
  in 
  de 
  eerste 
  levensperioden 
  meestal 
  veel 
  meer 
  is 
  

   zamengesteld 
  , 
  dan 
  in 
  den 
  volkomenen 
  leeftijd 
  ; 
  men 
  

   vindt 
  soorten, 
  wier 
  jongen 
  van 
  driederlei 
  tanden 
  voor- 
  

   /zien 
  zijn, 
  terwijl 
  de 
  ouden 
  derzelven 
  er 
  slechts 
  tweeder- 
  

   lei 
  aanbieden 
  ; 
  de 
  aanblijvende 
  snijtanden 
  gelijken 
  als- 
  

   dan 
  in 
  gedaante 
  aan 
  kleine 
  hondstanden. 
  Men 
  kan 
  

   zeggen 
  , 
  dat 
  het 
  tandenstelsel 
  der 
  Cheiroptera 
  bui- 
  

   ten 
  de 
  gewone 
  en 
  algemeene 
  regels 
  uitspringt. 
  Het 
  ge- 
  

   doogt 
  niet 
  , 
  dat 
  men 
  het 
  als 
  een 
  eerste 
  middel 
  be- 
  

   zige 
  van 
  stelselmatige 
  rangschikking 
  , 
  en 
  deszelfs 
  bui- 
  

   tengemeene 
  ongelijkmatigheid 
  naar 
  de 
  verschillende 
  

   tijdperken 
  des 
  levens 
  is, 
  ongetwijfeld, 
  een 
  der 
  nieuw- 
  

   ste 
  verschijnselen 
  in 
  het 
  gebied 
  der 
  Dierkunde. 
  De 
  

   onmogelijkheid 
  , 
  om 
  in 
  dit 
  oogenblik 
  een 
  algemeen 
  ken- 
  

   merk 
  vast 
  te 
  stellen 
  nopens 
  de 
  ontwikkeling 
  van 
  dezen 
  

  

  zon- 
  

  

  