﻿( 
  ^^7 
  ) 
  

   MONOGRAPHIE 
  van 
  het 
  geslacht 
  

  

  HARPYIA 
  (Illig.). 
  

   CepHALOTES 
  (gEOFFR. 
  CUV.). 
  

  

  Vespertilio 
  (pall. 
  linn.). 
  

  

  Snijtanden, 
  bi/ 
  de 
  volwassenen 
  ^ 
  , 
  in 
  den 
  Jeug- 
  

   digen 
  leeftijd 
  § 
  (-{-) 
  , 
  de 
  bovenste 
  naast 
  elkander 
  

   in 
  het 
  tusschenkaaksbeen 
  (§) 
  geplaatst 
  , 
  breed 
  , 
  drie- 
  

   lobbig, 
  tusschen 
  de 
  zeer 
  sterke 
  hondstanden 
  ingesloten; 
  

   de 
  twee 
  onderste 
  , 
  in 
  den 
  middelbaren 
  leeftijd 
  , 
  waar- 
  

   schijnlgk 
  ten 
  uiterste 
  klein 
  , 
  en 
  door 
  de 
  ontwikkeling 
  

   van 
  de 
  zeer 
  uitstekende 
  hondstanden 
  , 
  schielijk 
  uitval- 
  

   lende 
  ; 
  geene 
  ondersnij 
  tanden 
  bij 
  de 
  ouden. 
  

  

  Hondstanden 
  § 
  j 
  de 
  bovenste 
  aan 
  de 
  buitenzijde 
  met 
  

  

  een 
  

  

  (t) 
  Deze 
  opgave 
  van 
  het 
  tandenstelsel 
  bij 
  de 
  jongen 
  berust 
  

   op 
  geene 
  stellige 
  waarneming, 
  maar 
  is 
  waarschijnlijk 
  , 
  daar 
  

   de 
  onderkaak 
  van 
  een 
  volwassen 
  voorwerp 
  , 
  vóór 
  lange 
  

   hondstanden, 
  de 
  hoUigheden 
  der 
  tandkassen 
  vertoont; 
  eene 
  

   dezer 
  kassen 
  is 
  geheel 
  verdwenen 
  , 
  de 
  andere 
  bestaat 
  slechts 
  

   ten 
  deele. 
  

  

  (§) 
  Het 
  meest 
  karakteristiek 
  onderscheid 
  tusschen 
  onze 
  

   Harpyia 
  of 
  den 
  Cephalofes 
  Pallasii 
  van 
  geoffroy 
  en 
  den 
  

   Cephalotes 
  Peronii 
  van 
  denzelfden 
  Schrijver, 
  later 
  zijn 
  Hy- 
  

   poderma 
  , 
  is 
  daarin 
  gelegen 
  , 
  dat 
  de 
  Harpte 
  van 
  p 
  a 
  l 
  l 
  a 
  s 
  

   een 
  volkomen 
  tusschenhaaksbeen 
  heeft 
  , 
  waarin 
  de 
  twee 
  kleine 
  

   snijtanden 
  geplaatst 
  zijn, 
  en 
  dat 
  bij 
  den 
  Cephalotes 
  van 
  

   PÉKON 
  het 
  tusschenkaaksbeen 
  ontbreekt, 
  en 
  door 
  twee 
  be- 
  

   weegbare 
  beenplaatjes 
  , 
  die 
  door 
  een 
  kraakbeen 
  vereenigd 
  

   zijn, 
  vervangen 
  wordt. 
  De 
  Harpte 
  van 
  pall 
  as 
  komt 
  (met 
  

   uitzondering 
  harer 
  twee 
  bovensnijtanden) 
  het 
  naaste 
  aan 
  de 
  

   Pachysonies 
  en 
  aan 
  de 
  Roussettes. 
  Men 
  heeft 
  tot 
  heden 
  op 
  

   dit 
  zeer 
  kenschetsend 
  onderscheid 
  van 
  de 
  tusschenkaak 
  der 
  

   Cheiroptera 
  geen 
  acht 
  geslagen. 
  

  

  