﻿( 
  339 
  ) 
  

  

  tuurlijk» 
  In 
  één 
  opzigt 
  echter 
  schgnen 
  de 
  kenmerken 
  

   van 
  dit 
  ondergeslacht 
  verkeerd 
  bepaald 
  te 
  zijn. 
  De 
  

   schrijvers 
  kennen, 
  namelijk, 
  aan 
  dit 
  geslacht 
  slechts 
  4 
  of 
  

  

  5 
  kieuwstralen 
  toe, 
  terwijl 
  Lophius 
  piscatorius 
  ev 
  

  

  6 
  heeft. 
  Onlangs 
  twee 
  exemplaren 
  van 
  Chironectes 
  

   Ixtevigatus 
  CUV. 
  onderzoekende, 
  vond 
  ik 
  bij 
  beiden 
  6 
  

   kieuwstralen 
  , 
  even 
  als 
  bij 
  den 
  gewonen 
  Lophius. 
  Ik 
  

   kan 
  niet 
  denken, 
  dat 
  andere 
  soorten 
  van 
  Chironectes 
  

   in 
  dit 
  getal 
  verschillen, 
  en 
  vermoed 
  zelfs 
  , 
  dat 
  Chiron. 
  

   laevigatus^ 
  als 
  de 
  gemeenste 
  soort, 
  ook 
  het 
  meest 
  en 
  

   bg 
  voorkeur 
  onderzocht 
  zal 
  zijn. 
  — 
  Bij 
  hetzelfde 
  on- 
  

   derzoek 
  zag 
  ik 
  ook, 
  dat 
  deze 
  kleine 
  visschen 
  zich 
  van 
  

   Schaaldieren 
  {Crustacea) 
  voeden. 
  In 
  de 
  maag 
  van 
  

   een 
  dier 
  twee 
  vischjes 
  vond 
  ik 
  eenen 
  Pa/ae77zo«, 
  die 
  

   derzelver 
  wanden 
  zeer 
  had 
  uitgezet 
  , 
  zoodat 
  zij 
  bijkans 
  

   de 
  geheele 
  buikholte 
  innam. 
  De 
  spieren 
  schijnen 
  eene 
  

   roode 
  kleur 
  te 
  bezitten, 
  omtrent 
  als 
  die 
  der 
  Reptilia 
  , 
  

   (kikvorschen 
  en 
  schildpadden 
  ,) 
  zoo 
  ver 
  ik 
  uit 
  de 
  op 
  

   wijngeest 
  bewaarde 
  voorwerpen 
  besluiten 
  kon. 
  

  

  Prof. 
  W. 
  VROLIK 
  heeft 
  bij 
  den 
  kameleon 
  opmerk- 
  

   zaam 
  gemaakt 
  op 
  het 
  zwart 
  pigment 
  in 
  het 
  buikvlies 
  en 
  

   op 
  de 
  ingewanden. 
  Het 
  is 
  mij 
  gebleken 
  , 
  dat 
  bg 
  de 
  die- 
  

   ren, 
  die 
  dergelijk 
  een 
  pigment 
  bezitten, 
  vooral 
  de^^na- 
  

   blebs 
  moet 
  gevoegd 
  worden, 
  wiens 
  buikvlies 
  donker 
  

   zwartachtig 
  bruin 
  gekleurd 
  was. 
  Bij 
  aanraking 
  deelde 
  

   zich 
  die 
  kleurstof 
  aan 
  de 
  vingers 
  mede. 
  

  

  Daar 
  men 
  bij 
  de 
  familie 
  der 
  Lahroïdeeu 
  gebruik 
  

   maakt 
  van 
  de 
  sz/«^/-ee/> 
  {linea 
  lateralis) 
  als 
  generisch 
  

   kenmerk, 
  zal 
  het 
  misschien 
  niet 
  van 
  belang 
  ontbloot 
  

   zijn 
  op 
  te 
  merken 
  , 
  dat 
  bij 
  het 
  geslacht 
  Cichla 
  sommige 
  

   soorten 
  eene 
  doorgaande 
  , 
  andere 
  eene 
  afgebrokene 
  zij- 
  

   streep 
  bezitten, 
  terwijl 
  dezelve 
  beneden 
  de 
  rugvin 
  op- 
  

   houdt, 
  en 
  lager 
  op 
  den 
  staart 
  weder 
  begint. 
  Dit 
  merkte 
  

  

  BIJDRAGEN, 
  D. 
  VI, 
  ST. 
  l. 
  Z 
  ik 
  

  

  