﻿( 
  367 
  ) 
  

  

  sporen 
  van 
  eene 
  tandkas 
  , 
  hoedanige 
  ook 
  In 
  den 
  sche^ 
  

   del 
  uit 
  het 
  Museum 
  Bleulandinum 
  yoorkomeu. 
  In 
  

   den 
  Lahradorschen 
  is 
  daarentegen 
  , 
  onmiddellijk 
  ter 
  

   zijde 
  van 
  den 
  naad 
  , 
  welke 
  de 
  beide 
  tusschenkaakbeen- 
  

   deren 
  vereenigt, 
  eene 
  duidelijke 
  kleine 
  tandkas. 
  In 
  

   den 
  KUnkenbergschen 
  korttandigen 
  is 
  aan 
  de 
  lin- 
  

   kerzijde 
  , 
  midden 
  tusscben 
  den 
  naad 
  der 
  tusschenkaak- 
  

   beenderen 
  en 
  den 
  achtersten 
  snijtand 
  , 
  een 
  kleine 
  , 
  

   even 
  uit 
  de 
  kaak 
  te 
  voorschijn 
  komende 
  snijtand 
  , 
  ter- 
  

   wijl 
  aan 
  de 
  regterzijde 
  de 
  tandkas 
  voor 
  den 
  overeenko- 
  

   menden 
  , 
  daaruit 
  gevallen 
  tand 
  aanwezig 
  is. 
  Zeer 
  

   opmerkelijk 
  is 
  hier 
  de 
  tweede 
  tot 
  eenen 
  ouden 
  Walrus 
  

   behooi'ende 
  schedel, 
  uit 
  de 
  verzameling 
  van 
  den 
  Hoogl. 
  

   V 
  R 
  O 
  L 
  I 
  K 
  : 
  daarin 
  vindt 
  men 
  aan 
  weerszijden 
  in 
  het 
  

   midden 
  , 
  tusschen 
  den 
  naad 
  der 
  tusschenkaakbeende- 
  

   ren 
  en 
  den 
  achtersten 
  snijtand 
  , 
  eenen 
  aanmerkelijk 
  

   grooten 
  , 
  niet 
  puntigen 
  , 
  maar 
  met 
  eene 
  vierhoekige 
  

   kroon 
  voorzienen 
  snijtand. 
  Eindelijk 
  vond 
  de 
  Hoogl. 
  

   J. 
  VAN 
  DER 
  HOEVEN 
  in 
  den 
  schedel 
  n°. 
  ii, 
  uit 
  

   's 
  Rijks 
  Museum, 
  in 
  de 
  bovenkaak 
  vier 
  snij 
  tanden. 
  In 
  

   de 
  overige 
  schedels 
  was 
  van 
  snijtanden 
  niets 
  meer 
  te 
  

   bespeuren. 
  

  

  In 
  de 
  onderkaak 
  , 
  niet 
  alleen 
  van 
  volwassene 
  , 
  maar 
  

   zelfs 
  van 
  nog 
  jonge 
  Walrussen 
  , 
  vindt 
  men 
  doorgaans 
  

   geen 
  spoor 
  van 
  snijtanden 
  , 
  welker 
  gemis 
  daarom 
  ook 
  

   door 
  alle 
  Dierkundigen 
  als 
  een 
  geslachts-karakter 
  was 
  

   opgegeven. 
  Alleen 
  de 
  Heer 
  F. 
  c 
  U 
  v 
  l 
  e 
  R 
  had 
  melding 
  

   gemaakt 
  van 
  eenen 
  rudiraentairen 
  snijtand 
  , 
  welke 
  , 
  

   alleen 
  in 
  de 
  vroegste 
  jeugd 
  aanwezig 
  , 
  spoedig 
  ver- 
  

   dwijnt 
  (*). 
  Later 
  heeft 
  de 
  Heer 
  RA 
  pp 
  in 
  het 
  voorste 
  

   gedeelte 
  van 
  de 
  eene 
  helft 
  der 
  onderkaak 
  van 
  zijnen 
  

   Wal- 
  

  

  (*) 
  f. 
  a. 
  pi. 
  p. 
  0/^5. 
  

  

  Bh 
  2 
  

  

  