﻿( 
  370 
  ) 
  

  

  sen 
  , 
  gelijk 
  dit 
  vrij 
  algemeen 
  bij 
  de 
  zoogdieren 
  plaats 
  

   heeft. 
  Dit 
  denkbeeld, 
  door 
  den 
  Heer 
  RA 
  pp, 
  geopperd 
  

   komt 
  mij 
  intusschen 
  niet 
  aannemelijk 
  voor, 
  zooomdat 
  

   ik 
  deze 
  door 
  hem 
  opgegevene 
  bijzonderheden 
  bij 
  gee- 
  

   nen 
  der 
  door 
  mij 
  ook 
  ten 
  dezen 
  naauwkeurig 
  onder- 
  

   zochte 
  schedels 
  heb 
  waargenomen 
  , 
  als 
  ook 
  omdat 
  ik 
  in 
  

   Tier 
  dezer 
  schedels 
  vóór 
  de 
  vier 
  kiezen 
  der 
  onderkaak 
  , 
  

   vooi'waarts 
  van 
  dezelve 
  verwijderde, 
  kleine 
  kegelvor- 
  

   mige 
  hoektanden 
  of 
  derzelver 
  tandkassen 
  duidelijk 
  heb 
  

   waargenomen. 
  In 
  de 
  onderkaak 
  van 
  mijnen 
  langtandigen 
  

   is 
  dezelve 
  aan 
  de 
  linkerzijde 
  duidelijk 
  aanwezig 
  , 
  maar 
  

   aan 
  de 
  regterzijde 
  uitgevallen 
  en 
  de 
  tandkas 
  vergroeid. 
  

   Ook 
  aan 
  de 
  linkerzijde 
  der 
  onderkaak 
  is, 
  in 
  het 
  cranium 
  

   uit 
  het 
  Museum 
  Bieulandinum 
  een 
  wel 
  zeer 
  kleine, 
  

   maar 
  echter 
  duidelijke 
  hoektand 
  waar 
  te 
  nemen 
  , 
  ter- 
  

   wijl 
  aan 
  de 
  regterzijde 
  de 
  ledige 
  tandkas 
  aanwezig 
  is, 
  

   Eenen 
  zeer 
  aanmerkelijken 
  hoektand 
  , 
  die 
  uit 
  eene 
  dik- 
  

   kere 
  basis, 
  en 
  eenen 
  daarop 
  geplaatsten 
  dunneren 
  kegel 
  

   gevormd 
  is 
  , 
  ziet 
  men 
  in 
  den 
  tweeden 
  schedel 
  uit 
  de 
  ver- 
  

   zameling 
  van 
  den 
  Hoogleeraar 
  VROLIK., 
  en 
  in 
  den 
  

   schedel 
  uit 
  's 
  Rijks 
  Museum 
  n°.ni 
  zijn 
  duidelijke 
  kas- 
  

   sen 
  van 
  hoektanden 
  aanwezig. 
  Wij 
  moeten 
  dus 
  aan 
  den 
  

   Walrus 
  ware 
  hoektanden 
  in 
  de 
  onderkaak 
  toekennen. 
  

  

  Het 
  grootste 
  verschil 
  , 
  't 
  welk 
  men 
  in 
  de 
  schedels 
  der 
  

   Walrussen 
  opmerkt 
  , 
  betreft 
  de 
  slagtanden 
  , 
  welker 
  

   lengte, 
  dikte 
  , 
  rigting 
  en 
  gedaante 
  in 
  de 
  onderscheidene 
  • 
  

   Crania 
  zeer 
  uiteenloopen; 
  terwijl 
  bovendien 
  doorgaans 
  

   de 
  eene 
  slagtand 
  een 
  weinig 
  langer 
  is, 
  dan 
  de 
  andere 
  in 
  

   den 
  zelfden 
  schedel. 
  Het 
  onderscheid 
  in 
  de 
  lengte 
  dezer 
  

   tanden 
  , 
  in 
  de 
  door 
  mij 
  onderzochte 
  schedels 
  , 
  is 
  in 
  de 
  

   Tafel 
  naauwkeurig 
  opgegeven. 
  Somtijds 
  is 
  deze 
  lengte 
  

   nog 
  aanmerkelijk 
  grooter. 
  ScoRESBY, 
  welke 
  de 
  mid- 
  

   delbare 
  lengte 
  dezer 
  tanden 
  , 
  wanneer 
  zij 
  geheel 
  uit 
  de 
  

  

  kas- 
  

  

  