﻿( 
  "^ll 
  ) 
  

  

  GEOFFROY 
  ST. 
  hilaire(§) 
  maken 
  alleen 
  gewag 
  

   van 
  eene 
  sleuf 
  aan 
  de 
  inwendige 
  oppervlakte 
  van 
  den 
  

   tand. 
  Men 
  vindt 
  evenwel 
  hieromtrent 
  in 
  onderschei- 
  

   dene 
  schedels 
  vrij 
  wat 
  verschil. 
  Meestal 
  is 
  wel 
  aan 
  de 
  

   binnenzijde 
  van 
  den 
  slagtand 
  maar 
  ééne 
  sleuf, 
  somtijds 
  

   vindt 
  men 
  er 
  echter 
  duidelijk 
  twee 
  , 
  zoo 
  als 
  in 
  den 
  kort- 
  

   tandigen 
  schedel 
  van 
  den 
  Heer 
  VAN 
  KLINKENBERG, 
  

   in 
  dien 
  van 
  den 
  Hoogleeraar 
  v 
  R 
  O 
  L 
  l 
  k 
  en 
  in 
  no. 
  ïl 
  uit 
  

   's 
  Rijks 
  Museum 
  ; 
  maar 
  ook 
  aan 
  de 
  buitenzijde 
  zijn 
  

   meestal 
  sporen 
  van 
  zoodanige 
  sleuven 
  waar 
  te 
  nemen 
  , 
  

   die 
  echter 
  ook 
  wel 
  eens 
  vrij 
  aanmerkelijk 
  en 
  diep 
  zijn 
  , 
  

   gelijk 
  ik 
  dus 
  twee 
  duidelijke 
  sleuven 
  zag 
  in 
  den 
  kort- 
  

   tandigen 
  schedel 
  van 
  den 
  Heer 
  VAN 
  klinkenberg, 
  

   in 
  dien 
  van 
  den 
  Hoogleeraar 
  vrolik 
  , 
  in 
  n°. 
  III 
  uit 
  

   's 
  Piijks 
  Museum, 
  alsmede 
  in 
  den 
  schedel 
  van 
  het 
  vol- 
  

   ledige 
  skelet 
  uit 
  hetzelfde 
  Museum. 
  

  

  De 
  slagtanden 
  der 
  Walrussen 
  zij 
  n 
  aan 
  de 
  buitenzijde 
  

   min 
  of 
  meer 
  rond, 
  aan 
  de 
  binnenzijde 
  eenigzins 
  plat 
  , 
  

   zoodat 
  hunne 
  doorsnede 
  een 
  langwerpig 
  eix'ond 
  vormt, 
  

   waar 
  van 
  de 
  eene 
  zijde 
  minder 
  slerk 
  gebogen 
  is 
  , 
  dan 
  de 
  

   andere. 
  Beschouwt 
  men 
  een 
  dun 
  afgesneden 
  schijfje 
  

   van 
  zulk 
  eenen 
  tand 
  , 
  dan 
  vertoonen 
  zich 
  duidelijk 
  op 
  

   hetzelve 
  drie 
  onderscheidene 
  zelfstandigheden 
  , 
  reeds 
  

   door 
  den 
  Heer 
  daubenton 
  opgemerkt 
  (*). 
  Een 
  

   buitenste 
  smalle 
  ring 
  bestaat 
  uit 
  eene 
  witte 
  gelijkmatige 
  

   zelfstandigheid 
  , 
  in 
  welke 
  men 
  , 
  zelfs 
  met 
  een 
  vergroot- 
  

   glas 
  , 
  geene 
  vezels 
  kan 
  onderscheiden 
  ; 
  zij 
  is 
  digt 
  

   en 
  ondoorschijnende. 
  Op 
  deze 
  volgt 
  naar 
  binnen 
  toe 
  

   een 
  breeder 
  ring 
  eener 
  minder 
  digte 
  , 
  eenigzins 
  door- 
  

  

  schg- 
  

  

  (^) 
  Dictionnaire 
  Classigue 
  d'Hist. 
  natur. 
  art. 
  Morse 
  , 
  

   T. 
  XI 
  ,p. 
  2i5. 
  

  

  (*) 
  Bij 
  BUFFON 
  Hist. 
  nat. 
  T. 
  XIII 
  , 
  p. 
  422. 
  

  

  