﻿( 
  -Vg 
  ) 
  

  

  maakt 
  ons 
  op 
  dit 
  verschillend 
  zamenstel 
  opmerkzaam, 
  

   ter 
  onderscheiding 
  van 
  fossile 
  Walrustanden 
  van 
  die 
  

   der 
  Olifanten 
  en 
  Yerwante 
  FacAydermata 
  ('^)^ 
  waar- 
  

   bij 
  ik 
  alleen 
  opmerk 
  , 
  dat 
  de 
  donkere 
  onregelmatige 
  

   vlakken 
  zich 
  niet 
  zoo 
  zeer 
  op 
  de 
  geheele 
  oppervlakte 
  

   van 
  den 
  tand 
  vertoonen 
  , 
  maar 
  alleen 
  op 
  de 
  kern 
  zigt- 
  

   baar 
  zijn. 
  

  

  Behalve 
  het 
  zoo 
  aanmerkelijk 
  verschil 
  , 
  hetgeneer, 
  

   gelgk 
  wij 
  gezien 
  hebben 
  , 
  tusschen 
  de 
  tanden 
  der 
  Wal- 
  

   russen 
  plaats 
  heeft 
  , 
  bieden 
  ons 
  daarenboven 
  hunne 
  

   schedels 
  nog 
  eenige 
  andere 
  verscheidenheden 
  aan 
  , 
  

   waaruit 
  men 
  ook 
  tot 
  een 
  soortelijk 
  onderscheid 
  tus- 
  

   schen 
  deze 
  dieren 
  schijnt 
  te 
  kunnen 
  besluiten. 
  

  

  De 
  Heer 
  KERSTEN, 
  welke, 
  onder 
  opzigt 
  van 
  Prof. 
  

   RUDOLPHi, 
  eene 
  naauwkpurige 
  beschnj 
  ving 
  van 
  den 
  

   Walrusschedel 
  , 
  uit 
  diue 
  schedels 
  opgemaakt 
  , 
  heeft 
  uit- 
  

   gegeven 
  (*|-) 
  , 
  maakt 
  van 
  die 
  verscheidenheden 
  geen 
  ge- 
  

   wag. 
  Ziet 
  hier 
  , 
  wat 
  ik 
  in 
  de 
  door 
  mij 
  onderzochte 
  sche- 
  

   dels 
  gevonden 
  heb. 
  

  

  Eene 
  eerste 
  verscheidenheid 
  vind 
  ik 
  in 
  de 
  tusschen- 
  

   kaaksbeenderen 
  , 
  welker 
  opklimmende 
  takken 
  de 
  ran- 
  

   den 
  der 
  neusopening 
  helpen 
  uitmaken 
  , 
  terwijl 
  de 
  bo- 
  

   venste 
  horizontale 
  rand 
  dier 
  opening 
  door 
  de 
  beide 
  

   neusbeenderen 
  gevormd 
  wordt. 
  Deze 
  neusopening 
  is 
  

   bij 
  alle 
  Walrussen 
  hartvormig 
  , 
  maar 
  bij 
  den 
  eenen 
  

   langwerpiger, 
  dan 
  bij 
  den 
  anderen. 
  Bij 
  alle 
  Walrussen 
  

   zijn 
  de 
  zijdelingsche 
  en 
  onderste 
  deelen 
  dier 
  neusope- 
  

   ning 
  zeer 
  aanmerkelijk 
  uitgezet 
  en 
  'dik. 
  Bij 
  sommige, 
  

   als 
  bij 
  mijnen 
  langtandigen 
  , 
  bg 
  n°. 
  III 
  uit 
  's 
  Rijks 
  Mu- 
  

  

  se- 
  

  

  (§) 
  Ossemens 
  Fossües, 
  T. 
  V^part. 
  i 
  , 
  p. 
  234- 
  

  

  (t) 
  H. 
  KERSTEN, 
  Capitis 
  Thrichechi 
  Rosmari 
  descriptio 
  

   osteologica. 
  Berol. 
  1824, 
  8 
  cum 
  tab. 
  tribus 
  aeri 
  incisis. 
  

  

  