﻿( 
  384 
  ) 
  

  

  Vooreerst 
  den 
  Walrus 
  met 
  divergerende 
  korte 
  

   slagtanden. 
  Deze 
  is 
  de 
  eigenlijke 
  Tricheclius 
  Ros- 
  

   niarus 
  linn. 
  Immers 
  dat 
  linnAEUs(*) 
  deze 
  soort 
  

   bedoeld 
  heeft, 
  schijnt 
  mij 
  toe 
  genoegzaam 
  te 
  blijken 
  uit 
  

   zijne 
  aanhaling 
  van 
  JOH 
  NST 
  ON 
  /"««c. 
  , 
  7'. 
  44 
  , 
  waar 
  

   duidelijk 
  zulk 
  een 
  korttandige 
  Walrus 
  wordt 
  afgebeeld. 
  

   De 
  sterke 
  divei'gerende 
  slagtanden 
  hebben 
  ruim 
  de 
  

   helft 
  van 
  de 
  lengte 
  des 
  geheelen 
  kops 
  , 
  hoewel 
  deze 
  

   lengte 
  in 
  onderscheidene 
  individu's 
  nog 
  min 
  of 
  meer 
  

   vei'schilt. 
  De 
  slagtanden 
  hebben 
  aan 
  de 
  buitenzijde 
  

   flaauwe 
  sleuven, 
  aan 
  de 
  binnenzijde 
  somtijds 
  twee 
  sleu- 
  

   ven. 
  Het 
  aantal 
  ware 
  kiezen 
  bedraagt 
  vijf 
  , 
  van 
  welke 
  

   de 
  twee 
  achterste 
  zeer 
  klein 
  zijn. 
  Het 
  onderste 
  gedeelte 
  

   van 
  de 
  neusopening 
  is 
  weinig 
  vooruitstekende 
  , 
  maar 
  de 
  

   dwarsche 
  kam 
  van 
  het 
  achterhoofdsbeen 
  is 
  zeer 
  ont- 
  

   wikkeld, 
  en 
  de 
  beenderen 
  des 
  schedels 
  hebbeneene 
  

   groote 
  soortelijke 
  zwaarte. 
  

  

  Welligt 
  zal 
  men 
  de 
  hier 
  vermelde 
  grootei^e 
  ontwikke- 
  

   ling 
  van 
  den 
  dwarschen 
  kam 
  van 
  het 
  achterhoofdsbeen 
  

   als 
  een 
  verschijnsel 
  door 
  ouderdom 
  veroorzaakt 
  willen 
  

   beschouwen 
  , 
  daar 
  men 
  weet 
  , 
  dat 
  deze 
  deelen 
  in 
  oudere 
  

   dieren 
  eene 
  grootere 
  ontwikkeling 
  verkrijgen 
  ; 
  maar 
  

   men 
  moet 
  wel 
  in 
  het 
  oog 
  houden 
  , 
  dat 
  j 
  iiist 
  de 
  Walrus- 
  

   schedels 
  , 
  bij 
  welke 
  ik 
  deze 
  meerdere 
  ontwikkeling 
  heb 
  

   waargenomen 
  , 
  tot 
  jonge 
  dieren 
  behoorden 
  , 
  bij 
  welke 
  

   alle 
  naden 
  nog 
  zeer 
  zigtbaar 
  waren. 
  

  

  Ten 
  tweede 
  : 
  den 
  Walrus 
  met 
  divergerende 
  lange 
  slag- 
  

   tanden 
  , 
  welken 
  ik 
  daarom 
  Tricheclius 
  longidens 
  

   wilde 
  noemen. 
  Bij 
  dezen 
  bedraagt 
  de 
  lengte 
  der 
  slag- 
  

   tanden 
  meer 
  dan 
  | 
  der 
  geheele 
  lengte 
  van 
  den 
  schedel 
  ; 
  

   somtijds 
  is 
  zelfs 
  hunne 
  lengte 
  grooter 
  , 
  dan 
  die 
  geheele 
  

  

  leng- 
  

  

  (*) 
  Sygt. 
  nat., 
  erf. 
  12, 
  1, 
  p. 
  ^o. 
  

  

  