﻿( 
  390 
  ) 
  

  

  gen, 
  in 
  de 
  bovenkaak 
  dezer 
  dieren 
  opmerkt, 
  doen 
  kun-* 
  

   nen. 
  

  

  Even 
  weinig 
  kunnen 
  hunne 
  slagtanden 
  iets 
  ten 
  dezen 
  

   opzigte 
  afdoen. 
  In 
  de 
  onderkaak 
  zijn 
  deze, 
  gelijk 
  •wij 
  

   zagen, 
  bij 
  den 
  volwassenen 
  Walrus 
  zeldzaam 
  meer 
  voor- 
  

   handen. 
  De 
  slagtanden 
  der 
  bovenkaak 
  zijn 
  wel, 
  even 
  

   gelijk 
  bij 
  de 
  ware 
  vleeschvretende 
  dieren 
  , 
  ook 
  middelen 
  

   van 
  verdediging, 
  maar 
  zij 
  dienen 
  bij 
  den 
  Walrus 
  ook 
  

   vooral 
  tot 
  bijeenzameling 
  van 
  zijn 
  voedsel 
  en 
  zijn 
  tevens 
  

   ook 
  middelen 
  van 
  beweging, 
  waartoe 
  zij 
  door 
  geen 
  

   waar 
  roofdier, 
  zoo 
  veel 
  mij 
  bewust 
  is, 
  gewoonlijk 
  ge- 
  

   bruikt 
  worden. 
  

  

  Wat 
  eindelijk 
  de 
  kiezen 
  der 
  Walrussen 
  betreft, 
  tot 
  

   welke 
  men 
  ook 
  eenigermate 
  de 
  achtei'ste 
  snijtanden 
  kan 
  

   rekenen 
  ; 
  deze 
  zijn 
  zoo 
  uitsluitend 
  bestemd 
  tot 
  het 
  ver- 
  

   malen 
  van 
  harde 
  voorwerpen 
  en 
  taaije 
  planten, 
  en 
  daar- 
  

   entegen 
  zoo 
  geheel 
  ongeschikt, 
  om 
  vleesch 
  te 
  verscheu- 
  

   ren, 
  dat 
  zij 
  van 
  deze 
  zijde 
  niet 
  dan 
  zeer 
  gedwongen 
  tot 
  

   de 
  vleeschvretende 
  dieren 
  kunnen 
  gebragt 
  woi'den. 
  

  

  Gaat 
  men 
  eindelijk 
  de 
  geleding 
  hunner 
  onderkaak 
  

   na 
  , 
  zoo 
  vindt 
  men 
  wel 
  de 
  holte 
  , 
  waarin 
  deze 
  zich 
  be- 
  

   weegt 
  , 
  dwars 
  uitgestrekt 
  , 
  maar 
  tevens 
  zoo 
  ondiep 
  , 
  

   van 
  voren 
  en 
  van 
  ter 
  zijde 
  zoo 
  weinig 
  door 
  beenuit- 
  

   steeksels 
  besloten, 
  dat 
  zij 
  niet 
  enkel, 
  niet 
  bij 
  uitsluiting 
  

   eene 
  verticale, 
  maar 
  ook 
  wel 
  eenige, 
  ofschoon 
  dan 
  ook 
  

   flaauwe, 
  horizontale 
  beweging, 
  tot 
  vermaling 
  der 
  spij- 
  

   zen 
  geschikt, 
  schijnt 
  toe 
  te 
  laten. 
  

  

  Stelt 
  men 
  nu 
  tegen 
  deze 
  flaauwe 
  overeenkomst 
  der 
  

   Walrussen 
  met 
  de 
  vleeschvretende 
  dieren 
  over 
  die 
  in 
  

   het 
  oogloopende 
  eigenschappen 
  , 
  waardoor 
  zij 
  zich 
  als 
  

   Water-zoogdieren 
  {Mammalia 
  aquatica) 
  doen 
  

   kennen, 
  dan 
  zullen 
  wij 
  ons 
  gedrongen 
  vinden, 
  om 
  

   hen 
  bij 
  deze 
  te 
  plaatsen 
  en 
  van 
  de 
  Carnworatevev- 
  

  

  wg- 
  

  

  