﻿( 
  ^9^ 
  ) 
  

  

  getemd 
  en 
  alsdan 
  in 
  de 
  oorlogen 
  gebruikt 
  werden 
  , 
  van 
  

   de 
  Indiaansche 
  soort 
  geweest 
  zijn 
  (*), 
  en 
  dat 
  de 
  reden 
  

   daarvan 
  gelegen 
  is 
  in 
  de 
  meer 
  wilde 
  geaardheid 
  van 
  de 
  

   individus 
  der 
  A.frikaansche 
  soort. 
  

  

  Hoe 
  onwaarschijnlijk 
  het 
  nu 
  ook 
  op 
  zich 
  zelf 
  reeds 
  

   schijnt, 
  dat 
  een 
  volk, 
  gelijk 
  b. 
  v. 
  de 
  Karthagers 
  met 
  

   vele 
  onkosten 
  en 
  moeite 
  die 
  dieren 
  uit 
  verre 
  landen 
  

   zouden 
  laten 
  komen 
  , 
  die 
  in 
  groote 
  menigte 
  in 
  hun 
  ei- 
  

   gen 
  land 
  gevonden 
  werden 
  , 
  zoo 
  komen 
  er 
  toch 
  ook 
  in 
  

   de 
  oude 
  schrijvers 
  te 
  vele 
  deze 
  vraag 
  betreffende 
  plaat- 
  

   sen 
  voor 
  , 
  dan 
  dat 
  er 
  onzekerheid 
  daarover 
  zoude 
  

   kunnen 
  bestaan. 
  Ik 
  zal 
  hier 
  de 
  berigten 
  der 
  Ouden 
  

   daaromtrent 
  bijeenvoegen, 
  en 
  wel 
  niet 
  slechts 
  om 
  het 
  

   vermelde 
  vraagpunt 
  te 
  beantwoorden 
  , 
  maar 
  ook 
  om 
  

   tevens 
  aan 
  te 
  toonen 
  , 
  dat 
  de 
  geaardheid 
  van 
  den 
  A- 
  

   frikaanschen 
  olifant 
  sedert 
  vele 
  eeuwen 
  niet 
  veranderd 
  

   schijnt 
  te 
  zijn 
  , 
  hetgene 
  men 
  anders- 
  welligt 
  zoude 
  kun- 
  

   nen 
  vooronderstellen 
  , 
  en 
  dat 
  te 
  meer 
  , 
  omdat 
  de 
  voor- 
  

   beelden 
  van 
  eenige 
  andere 
  dieren 
  zulk 
  een 
  vermoeden 
  

   zouden 
  schijnen 
  te 
  i'egtvaardigen. 
  

  

  Plinius(-{-) 
  berigt 
  , 
  dat 
  men 
  ten 
  zijnen 
  tijde 
  in 
  

   Afrika 
  alleen 
  wegens 
  de 
  tanden 
  op 
  de 
  olifanten 
  jagt 
  

   maakte 
  , 
  en 
  ze 
  derhalve 
  schoot 
  ; 
  maar 
  te 
  voren 
  had 
  

   men 
  , 
  om 
  tamme 
  olifanten 
  te 
  krijgen 
  , 
  de 
  wilde 
  kudden 
  

   door 
  middel 
  van 
  paardenvolk 
  in 
  een 
  door 
  kunst 
  gemaakt 
  

   en 
  , 
  uit 
  hoofde 
  zijner 
  lengte 
  , 
  bedriegelijk 
  dal 
  gedreven 
  , 
  

   en 
  ze 
  daar 
  door 
  groeven 
  zoolang 
  ingesloten 
  gehouden 
  , 
  

   tot 
  dat 
  zij 
  van 
  honger 
  tam 
  geworden 
  waren. 
  — 
  Dat 
  men 
  

  

  in 
  

  

  (*) 
  Mammalogie 
  ou 
  description 
  des 
  espèces 
  des 
  mammifè- 
  

   res, 
  par^. 
  a. 
  g. 
  desmarest, 
  Paris 
  1820, 
  pag. 
  383. 
  

  

  (t)Lib. 
  VIII,cap. 
  8. 
  

  

  