﻿( 
  5 
  ) 
  

  

  vocht 
  uit 
  de 
  teeldeelen 
  , 
  hetwelk 
  op 
  deni4 
  0ctober 
  

   1819 
  plaats 
  vond, 
  doen 
  ons 
  dat 
  tijdstip 
  voor 
  het 
  afster- 
  

   ven 
  van 
  de 
  vrucht 
  gerustelijk 
  aannemen 
  , 
  gelijk 
  zulks, 
  

   zonder 
  het 
  uitdrijven 
  van 
  den 
  gestorven 
  foetus, 
  nu 
  en 
  

   dan 
  in 
  de 
  praktijk 
  voorkomt 
  , 
  en 
  mij 
  nog 
  dezer 
  dagen 
  

   bij 
  eene 
  vrouw 
  gebeurde 
  , 
  welke 
  op 
  de 
  elfde 
  maand 
  na 
  

   het 
  terug 
  blijven 
  der 
  menses 
  eene 
  miskraam 
  bekwam 
  

   van 
  een 
  vruchtje 
  , 
  ruim 
  vijf 
  maanden 
  dragts 
  , 
  hetwelk, 
  

   nog 
  binnen 
  de 
  vliezen 
  besloten 
  , 
  na 
  weinige 
  pijnen 
  , 
  on- 
  

   der 
  een' 
  hevigen 
  vloed 
  werd 
  uitgedreven; 
  liet 
  was 
  even 
  

   als 
  dat 
  van 
  den 
  Schrijver 
  en 
  het 
  mijne 
  , 
  vroeger 
  beschre- 
  

   ven 
  , 
  geheel 
  plat 
  gedrukt 
  en 
  zonder 
  sporen 
  van 
  eenig 
  

   bederf. 
  De 
  navelstreng 
  wit 
  , 
  dun 
  en 
  koordachtig 
  , 
  de 
  

   moederkoek 
  klein 
  en 
  ingekrompen. 
  De 
  vrouw 
  was 
  bij 
  

   het 
  wegblijven 
  der 
  menses 
  terstond 
  op 
  het 
  denkbeeld 
  

   van 
  zwangerheid 
  gekomen 
  , 
  en 
  daarin 
  versterkt 
  , 
  toen 
  

   zich 
  op 
  den 
  gewonen 
  tijd 
  teekenen 
  van 
  het 
  leven 
  der 
  

   vrucht 
  vertoonden. 
  Toen 
  deze 
  echter 
  , 
  naauwelijks 
  be- 
  

   gonnen 
  , 
  weder 
  ophielden 
  , 
  en 
  er 
  zich 
  oedema 
  van 
  de 
  

   voeten 
  vertoonde 
  , 
  had 
  zij 
  later 
  , 
  ongeveer 
  op 
  de 
  zeven- 
  

   de 
  maand, 
  mijne 
  hulp 
  ingeroepen. 
  Daar 
  intusschengee- 
  

   ne 
  genoegzame 
  teekenen 
  van 
  ziekte 
  voorhanden 
  waren 
  , 
  

   en 
  ik 
  het 
  aanzijn 
  van 
  een 
  dood 
  kind 
  vermoedde, 
  ried 
  

   ik 
  geduldig 
  af 
  te 
  wachjen 
  , 
  wat 
  de 
  natuur 
  zou 
  verrig- 
  

   ten 
  , 
  en 
  vond 
  mij 
  in 
  die 
  verwachting 
  niet 
  te 
  leur 
  ge- 
  

   steld. 
  

  

  Maar, 
  hoe 
  de 
  Schr. 
  op 
  de 
  gedachte 
  gekomen 
  is 
  , 
  om 
  

   op 
  hl. 
  8 
  , 
  te 
  betoogen, 
  dat 
  er 
  slechts 
  één 
  moederkoek 
  ge- 
  

   vonden 
  werd 
  , 
  waaruit 
  de 
  beide 
  strengen 
  haren 
  oor- 
  

   sprong 
  namen 
  , 
  betuigen 
  wij 
  niet 
  te 
  begrijpen. 
  Een 
  ge- 
  

   voelen 
  , 
  zoo 
  tegenstrijdig 
  met 
  dat 
  van 
  andere 
  natuur- 
  

   kundigen 
  , 
  (men 
  zie 
  bon 
  n, 
  in 
  de 
  aangehaalde 
  waarne- 
  

   nemingbij 
  den 
  Schrijver, 
  opbl. 
  lóg, 
  2, 
  enmijneDissert., 
  

  

  pair. 
  

  

  